 |
 |
 |
Dag 10: Raften op de Pacuare
Maandag 30 Oktober 2006
Klokslag
5 uur worden we al wakker. We
hebben niet echt lekker geslapen door de wat vochtige en klamme bedden.
Een
uurtje later gaan we op weg naar het hotelrestaurant.
Hier vandaan vertrekt namelijk
de birdwalk van het hotel. Onder
leiding van een ervaren vogelgids wandelen we een rondje over het
hotelterrein. Het grootste gedeelte van de groep heeft zich uit bed
gehesen en
loopt mee. Het is echt ongelofelijk wat we allemaal zien. Het begint al
bij het
zwembad van het hotel. Hier ziet onze gids een leguaan hoog in de bomen
liggen.
Gelukkig heeft hij een telescoop bij zich, zodat we af en toe door dat
ding
kunnen kijken om te zien waar al die beestjes zich bevinden. In het
riviertje wat
dwars over het hotelterrein loopt, liggen een aantal schildpadden
nieuwsgierig naar ons te gluren. Langs
de weg en bij
de ingang van het hotel zien we de meeste vogels. Het zijn er zoveel
dat ik
de meeste namen alweer ben vergeten, maar de 
Keel-billed
Toucan maakt op mij de meeste indruk. Deze geweldige toekan
houdt
ons scherp in de gaten vanuit de bomen. Door de telescoop kunnen we
zijn
prachtig gekleurde snavel en verenkleed zien. De kleine papegaaitjes
blijken zich absoluut
niet aan ons te storen en kwetteren vrolijk verder. Helaas moeten we
onze
tour vroegtijdig beëindigen, omdat we om kwart over 7 worden
opgehaald door een
speciaal busje voor ons raftingavontuur.
Nadat we onze spullen hebben gehaald, zijn we precies op tijd terug bij de receptie. We worden uitgezwaaid door Lia, Sheila, Hellen en Marie-Anne, want zij blijven liever met beide benen op de grond. Het is een pittige rit van ruim 5 kwartier op een lege maag. Gelukkig staat het ontbijt al op ons te wachten als we op de plaats van bestemming aankomen. Na het ontbijt kunnen we ons omkleden en worden we met het busje een eindje verder stroomopwaarts gebracht. Het laatste stuk naar de rivier kunnen we lopen of met de jeep. Bikkels als wij zijn, gaan we natuurlijk lopen maar achteraf gezien hadden we toch graag in het busje gezeten. Beneden bij de rivier krijgen we onze uitrusting en wordt er het een en ander uitgelegd. Uiteraard moet de groep ook nog netjes verdeeld worden over 3 boten. Zo ontstaan er de bejaarden boot (Theo, Ria, Cees en Annie), de jongeren boot (Jaap, Josephine, Tim en Lonneke) en de gemixte boot (Anneke, Wendy, Marianne, Wouter en Geert). We zijn zo enthousiast aan het oefenen dat de boot losraakt van de kant. Hierdoor beginnen we eerder dan gedacht aan het 'echte' werk. Geert wordt onze eerste vrijwilliger om gered te worden. Hopelijk blijft het bij deze ene reddingspoging, want niemand ziet het natuurlijk zitten om in het koude water te vallen. Het waterpeil is een stuk lager dan normaal in deze tijd van het jaar, zodat we slechts te maken hebben met een klasse 3 rivier met een stuk of 4 uitzonderingen. Enkele stroomversnellingen zullen klasse 4 zijn. De eerste stroomversnellingen zijn geweldig alleen die eerste waterdruppels zijn ook erg koud. Gelukkig zijn we binnen een mum van tijd drijfnat, zodat we er niets meer van voelen. Bij een aantal stroomversnellingen moeten we helemaal in de boot duiken, omdat het wat te heftig wordt. Een keer gaat het er zelfs zo ruw aan toe dat we vanzelf in het midden van de boot terecht komen.
Rond half 1 worden de boten op een kiezelstrandje getrokken voor de lunch. Het is ongelofelijk om te zien hoe de jongens met het weinige wat ze hebben een 5 sterren lunch te voorschijn toveren. Ze hebben één boot het land op getrokken en ondersteboven neergelegd als tafel. We mogen zelf onze lunch samenstellen met brood, wraps, toast en allerlei soorten beleg van rauwkost tot kaas en worst. Heerlijk! Na een klein uurtje wordt alles weer opgeruimd en klaar gemaakt voor vertrek. Vrijwel een minuut nadat we in de boot zijn gestapt, zien we op de kant een zeldzame koningsgier (kingvulture) zitten. Wat een prachtig beest is dat! Theo gaat echt helemaal uit zijn
dak.
Helaas heeft niemand
een camera zodat we het unieke plaatje in onze geheugen moeten
opslaan. Het
tweede stuk van de tour is in het begin een stuk rustiger, maar wel
veel
mooier. We passeren een smalle kloof waar we weer mogen zwemmen.
Heerlijk is het om helemaal op het zwemvest te leunen en niets te doen.
Tegen
het einde
varen we onder een enorme brug door, waar stoere jongens vanaf duiken
elke keer
als er een boot voorbij komt. Het is echt levensgevaarlijk, maar
gelukkig
hebben ze het vaker gedaan.
Half 3 is het feest weer afgelopen en komen we bij het eindstation aan. Gezamenlijk dragen we de boot de kant op en kunnen we ons verkleden in de verkleed hokjes. Een half uurtje later is iedereen gereed en kunnen we vertrekken. Met dezelfde bus worden we terug gebracht naar het hotel, waar we een klein uurtje later aankomen. Het is nog licht, zodat ik snel naar de kamer ren om de camera te halen. Ik wil nog even op kikkerjacht, terwijl de andere gezamenlijk wat gaan drinken. Om 7 uur is het tijd voor het diner. Ook vanavond bezoeken we het hotel restaurant. Maar voordat we aan tafel gaan, nemen we nog even een kijkje bij de Gaudy Leaf Frog. In de boom blijken er 2 te zitten. Ze zitten er prachtig bij, maar helaas te ver voor een foto. Misschien nog een poging na het eten. We hebben wederom een heerlijk buffet met rijst, bloemkool, aardappelpuree, vlees en visballetjes. Ik ben iets te enthousiast met opscheppen, zodat ik behoorlijk vol zit als mijn bordje leeg is. Beneden in de zaal begint er om 8 uur een salsales. Sheila wordt helemaal wild en sleurt Wouter mee naar beneden. Wij aanschouwen het tafereel eventjes en besluiten al gauw naar de kamer te gaan om de spulletjes alvast in te pakken.
Keel-billed
Toucan maakt op mij de meeste indruk. Deze geweldige toekan
houdt
ons scherp in de gaten vanuit de bomen. Door de telescoop kunnen we
zijn
prachtig gekleurde snavel en verenkleed zien. De kleine papegaaitjes
blijken zich absoluut
niet aan ons te storen en kwetteren vrolijk verder. Helaas moeten we
onze
tour vroegtijdig beëindigen, omdat we om kwart over 7 worden
opgehaald door een
speciaal busje voor ons raftingavontuur. Nadat we onze spullen hebben gehaald, zijn we precies op tijd terug bij de receptie. We worden uitgezwaaid door Lia, Sheila, Hellen en Marie-Anne, want zij blijven liever met beide benen op de grond. Het is een pittige rit van ruim 5 kwartier op een lege maag. Gelukkig staat het ontbijt al op ons te wachten als we op de plaats van bestemming aankomen. Na het ontbijt kunnen we ons omkleden en worden we met het busje een eindje verder stroomopwaarts gebracht. Het laatste stuk naar de rivier kunnen we lopen of met de jeep. Bikkels als wij zijn, gaan we natuurlijk lopen maar achteraf gezien hadden we toch graag in het busje gezeten. Beneden bij de rivier krijgen we onze uitrusting en wordt er het een en ander uitgelegd. Uiteraard moet de groep ook nog netjes verdeeld worden over 3 boten. Zo ontstaan er de bejaarden boot (Theo, Ria, Cees en Annie), de jongeren boot (Jaap, Josephine, Tim en Lonneke) en de gemixte boot (Anneke, Wendy, Marianne, Wouter en Geert). We zijn zo enthousiast aan het oefenen dat de boot losraakt van de kant. Hierdoor beginnen we eerder dan gedacht aan het 'echte' werk. Geert wordt onze eerste vrijwilliger om gered te worden. Hopelijk blijft het bij deze ene reddingspoging, want niemand ziet het natuurlijk zitten om in het koude water te vallen. Het waterpeil is een stuk lager dan normaal in deze tijd van het jaar, zodat we slechts te maken hebben met een klasse 3 rivier met een stuk of 4 uitzonderingen. Enkele stroomversnellingen zullen klasse 4 zijn. De eerste stroomversnellingen zijn geweldig alleen die eerste waterdruppels zijn ook erg koud. Gelukkig zijn we binnen een mum van tijd drijfnat, zodat we er niets meer van voelen. Bij een aantal stroomversnellingen moeten we helemaal in de boot duiken, omdat het wat te heftig wordt. Een keer gaat het er zelfs zo ruw aan toe dat we vanzelf in het midden van de boot terecht komen.
Rond half 1 worden de boten op een kiezelstrandje getrokken voor de lunch. Het is ongelofelijk om te zien hoe de jongens met het weinige wat ze hebben een 5 sterren lunch te voorschijn toveren. Ze hebben één boot het land op getrokken en ondersteboven neergelegd als tafel. We mogen zelf onze lunch samenstellen met brood, wraps, toast en allerlei soorten beleg van rauwkost tot kaas en worst. Heerlijk! Na een klein uurtje wordt alles weer opgeruimd en klaar gemaakt voor vertrek. Vrijwel een minuut nadat we in de boot zijn gestapt, zien we op de kant een zeldzame koningsgier (kingvulture) zitten. Wat een prachtig beest is dat! Theo gaat echt helemaal uit zijn
dak.
Helaas heeft niemand
een camera zodat we het unieke plaatje in onze geheugen moeten
opslaan. Het
tweede stuk van de tour is in het begin een stuk rustiger, maar wel
veel
mooier. We passeren een smalle kloof waar we weer mogen zwemmen.
Heerlijk is het om helemaal op het zwemvest te leunen en niets te doen.
Tegen
het einde
varen we onder een enorme brug door, waar stoere jongens vanaf duiken
elke keer
als er een boot voorbij komt. Het is echt levensgevaarlijk, maar
gelukkig
hebben ze het vaker gedaan.Half 3 is het feest weer afgelopen en komen we bij het eindstation aan. Gezamenlijk dragen we de boot de kant op en kunnen we ons verkleden in de verkleed hokjes. Een half uurtje later is iedereen gereed en kunnen we vertrekken. Met dezelfde bus worden we terug gebracht naar het hotel, waar we een klein uurtje later aankomen. Het is nog licht, zodat ik snel naar de kamer ren om de camera te halen. Ik wil nog even op kikkerjacht, terwijl de andere gezamenlijk wat gaan drinken. Om 7 uur is het tijd voor het diner. Ook vanavond bezoeken we het hotel restaurant. Maar voordat we aan tafel gaan, nemen we nog even een kijkje bij de Gaudy Leaf Frog. In de boom blijken er 2 te zitten. Ze zitten er prachtig bij, maar helaas te ver voor een foto. Misschien nog een poging na het eten. We hebben wederom een heerlijk buffet met rijst, bloemkool, aardappelpuree, vlees en visballetjes. Ik ben iets te enthousiast met opscheppen, zodat ik behoorlijk vol zit als mijn bordje leeg is. Beneden in de zaal begint er om 8 uur een salsales. Sheila wordt helemaal wild en sleurt Wouter mee naar beneden. Wij aanschouwen het tafereel eventjes en besluiten al gauw naar de kamer te gaan om de spulletjes alvast in te pakken.
 |
 |
 |
 |
 |