Dag 11: Puerto Vieja - Tortuguero NP Dinsdag
31 Oktober 2006
Een
grote groep Brulapen is vanochtend al
vroeg in de weer, zodat we geen wekker nodig hebben. We hebben wederom
niet
echt lekker geslapen vanwege de klamme lakens. Aangezien we ons ontbijt
onderweg zullen nuttigen, hebben we nog even de tijd om op kikkerjacht
te gaan.
Om kwart voor 7 komt Geert onze koffers halen, want we blijken de
laatste te zijn
(oeps). Direct daarna vertrekken
we met de rest van onze spullen naar de
receptie om onze rekening te betalen. Kwart over
7
vertrekken we richting Tortuguero.
Na ongeveer driekwartier
rijden, stopen we bij een soort benzine station waar
ook broodjes worden verkocht. Hier kunnen we ontbijten. We bestellen 2
eenvoudige broodjes
met kaas en wat joghurtdrank. Terwijl we aan een
tafeltje zitten te eten, komen er een paar lokale jongens bij ons
zitten. Dat is in het begin wel grappig omdat we elkaar natuurlijk
helemaal niet verstaan, maar op een gegeven moment beginnen ze te
klieren. Gelukkig wordt er net aanstalten gemaakt om te vertrekken,
zodat we van ze af zijn. In Siquirres
wordt er nog even gestopt,
zodat Geert zijn krantje kan kopen.
Na
ongeveer een
uurtje rijden, verlaten we de hoofdweg en gaan we verder over een
stoffige
onverharde weg. Links en rechts van de weg zien we
bananenplantages. Bij
het 'Delmonte' verwerkingsstation maken we een
korte stop. Het is erg
interessant om te zien hoe de bananen van het land verwerkt worden in
verschillende stadia's (van tros tot doos). Het is hard
werken voor de mensen
om de doorlopende stroom van bananentrossen bij te kunnen houden. Voor
het
verwerkingsstation staan verschillende mannetjes die kokosmelk
verkopen. De
meeste van deze mannetjes hebben een wel heel eigenaardig huisdiertje
namelijk een
neushoornkever.
Tegen betaling mag je het beestje vasthouden en fotograferen.
Sheila heeft schijnbaar al
haar charmes in de
strijd gegooid en krijgt de kever en het kokosmelk helemaal gratis.
Rond
half 11
arriveren we bij de opstapplaats voor de boot naar Tortuguero.
Het is een smalle lange boot, die we met 12
Spanjaarden delen. Vrij in het begin van de tocht zien we een paar
prachtige
roze lepelaars tussen een grote groep witte reigers staan, geweldig!
Gelukkig
mindert de kapitein wat vaart, zodat we wat mooie plaatjes kunnen
schieten.
Tijdens de tocht kijken we onze ogen uit. We moeten af en toe wel goed
op letten voor het opspattende water. De omgeving is echt prachtig,
maar we
hebben toch wel net iets te veel haast om alles op ons gemak en goed te
kunnen
bekijken. Na ruim anderhalf uur varen komen we bij onze 'Jungle Lodge'
aan.
Precies op tijd, want een heerlijke lunch staat al op ons te wachten.
Terug op de kamer
worden we door Cees weer naar buiten geroepen. Er zit namelijk een
toekan heel
dichtbij in de boom. Het beestje is helemaal niet bang en zit op zijn
gemak te
eten. Het is echt een grappig gezicht hoe hij de besjes uit de boom
plukt en
opeet. Aansluitend gaan we met de boot naar Tortuguero waar we het
ccc-centrum (Carribean Conservation Coorporation) bezoeken.
Hier krijgen we een voorlichtings filmpje over de zeeschildpad te zien.
Vervolgens slenteren we wat door het dorpje en over het strand. We
proeven
duidelijk een relaxte Caribische sfeer in het dorp.
Eenmaal
terug in
het hotel blijken er 2 brulapen en een slingeraap in de boom te zitten.
Ze
vermaken zich prima in de bomen en lijken zich ook totaal niet aan ons
te
storen. Het is wel heel bijzonder om brulapen en slingerapen zo dicht
bij
elkaar te zien zitten. Normaal gesproken zijn het rivalen van elkaar en
moeten ze niets van elkaar hebben. Het lijkt er dan ook op dat de
slingeraap bij zijn
familie is verstoten en aansluiting heeft gevonden bij de brulapen.
Het diner is om 7
uur in het restaurant van het hotel. Met de uitstekende lunch in
gedachte
lopen we naar het restaurant. Er is nog helemaal niemand te bekennen.
De rest van de
groep blijkt nog lekker aan de bar te borrelen (Happy
Hour). Maarja nadat we een rondje langs het buffet hebben
gemaakt, besluiten
we toch echt niet langer te wachten en vallen we aan. Heerlijk! Al gauw
komen
de borrelaars ook aan tafel. Rond 9 uur beginnen de ogen weer wat zwaar
te
worden en nemen we afscheid van de groep.