 |
 |
 |
Dag 14: San Gerardo - Puerto Jimenez
Vrijdag 3 November 2006
Na een vrij koude nacht zijn we blij als het
kwart over 5 is en we op kunnen staan. We hebben dan nog eventjes de tijd
om wat op te warmen voordat we aan de ochtend wandeling beginnen. De regen is
inmiddels opgehouden, zodat het gelijk ook een stuk minder koud aanvoelt. Terwijl
we op de overige groepsleden staan te wachten, probeer ik wat foto's van
de kolibrietjes te maken. In de plantenbakken rondom het hotel staan
suikerwaterbakjes waar de kolibrietjes op af komen. Het is af en toe echt een
dolkomisch gezicht om die kibbelende en vechtende kolibrietjes achter elkaar
aan te zien vliegen. Voor de foto's is dat uiteraard niet echt prettig, want
ze zitten echt geen minuut stil. Om 6 uur vertrekken
we naar het hogerop gelegen nevelwoud van San Gerardo. Vanaf de receptie van
het hotel loopt een paadje de bergen in. Het uitzicht is
echt prachtig. Hier en
daar hangen er nog wat mistbanken tegen de bergen waar de zonnestralen doorheen
proberen te prikken. In het woud worden we vergezeld van een heleboel vogels.
Alleen valt het niet echt mee om ze te spotten. Cees is inmiddels terug
gekeerd van zijn zoektocht naar zijn rubbertje van de camera. Na ruim anderhalf
uur wandelen door het woud keren we terug naar het hotel. Hier staat een
dolenthousiaste Cees en Annie, want die hebben dan wel niet het rubbertje
gevonden, maar ze hebben wel een prachtige Quetzal op het hotel terrein gezien.
Hebben wij dat! Zo zie je maar dat je dus eigenlijk helemaal niet ver hoeft te
gaan om wat moois te kunnen zien. Het rubbertje van camera blijkt overigens
gewoon voor de ingang van de ontbijtzaal te liggen.
Het ontbijt staat inmiddels al op ons te wachten. Geert verontschuldigt zich voor het feit dat er geen ontbijtbuffet is, want hij had tijdens de rit hier naar toe namelijk vreselijk zitten opscheppen over de fantastische ontbijtbuffetten hier. Achteraf gezien hoeven we niet echt te treuren, want we krijgen een enorm uitgebreid ontbijt aan tafel geserveerd met pancakes, toast, ei, bonen met rijst, gebakken bananen, groente enz enz enz. Het is echt teveel om op te noemen, maar het smaakt werkelijk heerlijk. Na dit heerlijke en uitgebreide ontbijt gaan we terug naar de kamer om de koffers te pakken en ons klaar te maken voor het vertrek. Terwijl Geert en Freddy weer met de koffers in de weer zijn, schiet ik nog even een schijfje vol met kolibrietjes. Half 10 zijn we gereed voor vertrek. Uiteraard moeten we dezelfde slingerende weg weer terug naar boven, maar op de een of andere manier gaat het nu een stuk sneller. Gelukkig hebben we ook nu geen last van tegenliggers (oef).
Pas om half 12 bereiken we San Isidro voor de koffiestop. Onderweg hebben we enkele keren vastgestaan vanwege wegwerkzaamheden. San Isidro is een gezellig klein maar druk stadje wat er goed gestructureerd uitziet. In een van de vele winkeltjes vinden we een paar mooie leren slippers voor ma. De verkoopster spreekt echt uitstekend Engels en is uiteraard erg blij als we de winkel met een gevulde tas weer verlaten. Vanaf San Isidro is het nog maar driekwartier rijden naar ons lunch adres in Buenos Aires. Hier bestellen we in een eenvoudig wegrestaurant een lekker ham/kaas broodje. Na de lunch rijden we verder naar Golfito voor de boot naar Puerto Jiminez. Eenmaal op de plaats van bestemming is er geen boot te bekennen. Geert belt voor de zekerheid maar even zijn contactpersoon om er zeker van te zijn dat we op de juiste plaats staan, maar dat staan we. Het is een eenvoudige aanlegsteiger die ligt verstopt achter een piep klein winkeltje. Terwijl we staan te wachten, beginnen de mannen alvast met het uitladen van de koffers. Na een klein kwartiertje komt het bootje aan. De koffers/tassen gaan als eerste op de boot en daarna volgen wij. Het is echt passen en meten want
de boot is
niet al te groot. Halverwege de tocht moeten we zelfs allemaal iets
verder naar voren komen om het gewicht wat beter te verdelen. Een klein half
uurtje duurt het tochtje naar de aanlegsteiger van Puerto Jiminez. Deze is er
echt vreselijk aan toe. Hier en daar zijn er gewoon planken verdwenen, zodat
we echt goed moeten opletten dat we niet in zo gat vallen. Gelukkig is
het nog maar iets van 200 meter lopen naar het 'Aqua Luna' Hotel, want de
koffers zijn best zwaar. De kamers worden verloot aangezien het hotel uit
twee verschillende delen bestaat. Er is namelijk een nieuw en oud gedeelte.
Wij hebben geluk een krijgen een prachtige kamer met ligbad en stapelbed. Nadat
we de spullen op de kamer hebben gezet, vertrekken we direct richting het
centrum van het dorp om wat boodschappen te doen voor het tentenkamp.
Terug op de kamer moeten we onze spullen uitzoeken die meegaan naar het tentenkamp in Corcovado. Niet alles kan namelijk mee. Om 7 uur vertrekken we met een deel van de groep (Geert, Tim, Lonneke, Marie-Anne, Wouter, Sheila, Marianne en Hellen) naar restaurant 'Carolina' voor het diner. De meeste bestellen het dagmenu, maar wij denken slim te zijn door een iets kleiner menu te nemen. Achteraf moeten we vreselijk lachen, want we krijgen echt een enorm bord met rijst en kip. Het is overigens wel heerlijk en niet duur, want we zijn in totaal maar 4500 colonnes kwijt met twee verse fruitdrankjes. Rond 9 uur zijn we (eindelijk) uitgegeten en lopen we terug naar het hotel om de laatste spullen in te pakken. Het is toch nog een heel gedoe om alles in de rugzak te krijgen, maar een uur later is het toch echt gelukt en kunnen we eindelijk met een gerust hart naar bed.
echt prachtig. Hier en
daar hangen er nog wat mistbanken tegen de bergen waar de zonnestralen doorheen
proberen te prikken. In het woud worden we vergezeld van een heleboel vogels.
Alleen valt het niet echt mee om ze te spotten. Cees is inmiddels terug
gekeerd van zijn zoektocht naar zijn rubbertje van de camera. Na ruim anderhalf
uur wandelen door het woud keren we terug naar het hotel. Hier staat een
dolenthousiaste Cees en Annie, want die hebben dan wel niet het rubbertje
gevonden, maar ze hebben wel een prachtige Quetzal op het hotel terrein gezien.
Hebben wij dat! Zo zie je maar dat je dus eigenlijk helemaal niet ver hoeft te
gaan om wat moois te kunnen zien. Het rubbertje van camera blijkt overigens
gewoon voor de ingang van de ontbijtzaal te liggen.Het ontbijt staat inmiddels al op ons te wachten. Geert verontschuldigt zich voor het feit dat er geen ontbijtbuffet is, want hij had tijdens de rit hier naar toe namelijk vreselijk zitten opscheppen over de fantastische ontbijtbuffetten hier. Achteraf gezien hoeven we niet echt te treuren, want we krijgen een enorm uitgebreid ontbijt aan tafel geserveerd met pancakes, toast, ei, bonen met rijst, gebakken bananen, groente enz enz enz. Het is echt teveel om op te noemen, maar het smaakt werkelijk heerlijk. Na dit heerlijke en uitgebreide ontbijt gaan we terug naar de kamer om de koffers te pakken en ons klaar te maken voor het vertrek. Terwijl Geert en Freddy weer met de koffers in de weer zijn, schiet ik nog even een schijfje vol met kolibrietjes. Half 10 zijn we gereed voor vertrek. Uiteraard moeten we dezelfde slingerende weg weer terug naar boven, maar op de een of andere manier gaat het nu een stuk sneller. Gelukkig hebben we ook nu geen last van tegenliggers (oef).
Pas om half 12 bereiken we San Isidro voor de koffiestop. Onderweg hebben we enkele keren vastgestaan vanwege wegwerkzaamheden. San Isidro is een gezellig klein maar druk stadje wat er goed gestructureerd uitziet. In een van de vele winkeltjes vinden we een paar mooie leren slippers voor ma. De verkoopster spreekt echt uitstekend Engels en is uiteraard erg blij als we de winkel met een gevulde tas weer verlaten. Vanaf San Isidro is het nog maar driekwartier rijden naar ons lunch adres in Buenos Aires. Hier bestellen we in een eenvoudig wegrestaurant een lekker ham/kaas broodje. Na de lunch rijden we verder naar Golfito voor de boot naar Puerto Jiminez. Eenmaal op de plaats van bestemming is er geen boot te bekennen. Geert belt voor de zekerheid maar even zijn contactpersoon om er zeker van te zijn dat we op de juiste plaats staan, maar dat staan we. Het is een eenvoudige aanlegsteiger die ligt verstopt achter een piep klein winkeltje. Terwijl we staan te wachten, beginnen de mannen alvast met het uitladen van de koffers. Na een klein kwartiertje komt het bootje aan. De koffers/tassen gaan als eerste op de boot en daarna volgen wij. Het is echt passen en meten want
de boot is
niet al te groot. Halverwege de tocht moeten we zelfs allemaal iets
verder naar voren komen om het gewicht wat beter te verdelen. Een klein half
uurtje duurt het tochtje naar de aanlegsteiger van Puerto Jiminez. Deze is er
echt vreselijk aan toe. Hier en daar zijn er gewoon planken verdwenen, zodat
we echt goed moeten opletten dat we niet in zo gat vallen. Gelukkig is
het nog maar iets van 200 meter lopen naar het 'Aqua Luna' Hotel, want de
koffers zijn best zwaar. De kamers worden verloot aangezien het hotel uit
twee verschillende delen bestaat. Er is namelijk een nieuw en oud gedeelte.
Wij hebben geluk een krijgen een prachtige kamer met ligbad en stapelbed. Nadat
we de spullen op de kamer hebben gezet, vertrekken we direct richting het
centrum van het dorp om wat boodschappen te doen voor het tentenkamp.Terug op de kamer moeten we onze spullen uitzoeken die meegaan naar het tentenkamp in Corcovado. Niet alles kan namelijk mee. Om 7 uur vertrekken we met een deel van de groep (Geert, Tim, Lonneke, Marie-Anne, Wouter, Sheila, Marianne en Hellen) naar restaurant 'Carolina' voor het diner. De meeste bestellen het dagmenu, maar wij denken slim te zijn door een iets kleiner menu te nemen. Achteraf moeten we vreselijk lachen, want we krijgen echt een enorm bord met rijst en kip. Het is overigens wel heerlijk en niet duur, want we zijn in totaal maar 4500 colonnes kwijt met twee verse fruitdrankjes. Rond 9 uur zijn we (eindelijk) uitgegeten en lopen we terug naar het hotel om de laatste spullen in te pakken. Het is toch nog een heel gedoe om alles in de rugzak te krijgen, maar een uur later is het toch echt gelukt en kunnen we eindelijk met een gerust hart naar bed.
 |
 |
 |
 |
 |