 |
 |
 |
Dag 15: Puerto Jimenez - Corcovado
Zaterdag 4 November 2006
Netjes op tijd worden we rond half 7 iets voor
de wekker wakker. Nadat we ons gewassen en aangekleed hebben, gaan we op weg
naar restaurant 'Carolina' voor het ontbijt. We hebben gisterenavond de
menukaart van het restaurant al goed bekeken, 
zodat we weten wat voor een
heerlijke ontbijten ze hier hebben. De keus is dan ook snel gemaakt. We bestellen
beide een bord met overheerlijke pancakes
met mixed fruit juice. De
rekening is weer bizar laag 4500 collenes. Terwijl we terug naar ons hotel
lopen, horen we ineens een bekend gekrijs. In de boom langs de weg zien we
2 etende rode ara's zitten. Als we wat beter kijken, blijken het zelfs 3 paartjes te
zijn. Prachtig! Helemaal geweldig wordt het als ze van boom naar boom vliegen. Door het bezoek van
deze ara's zijn we een beetje de tijd vergeten. Gelukkig zijn we precies op
tijd klaar voor vertrek.
Om 9 uur vertrekken we met 5 rode 4x4 taxi's richting het Corcovado N.P. De weg er naar toe is af en toe echt verschrikkelijk met diepe gaten en plassen. Het is duidelijk dat we hier niet met onze bus kunnen rijden. Onze taxi glijdt zelfs een keertje helemaal terug in de modder. Gelukkig levert dit verder geen problemen op. Onderweg zien we een heleboel wegbuizerds, kapucijnerapen, ara's en één neusbeer. De rit duurt in totaal ruim 2 ½ uur met uiteraard een aantal fotostops. Bij een klein provisorisch vliegveldje houdt de weg op en moeten we verder lopen. Gelukkig heeft Geert een paard en wagen kunnen regelen, waardoor we niet met onze bagage hoeven te sjouwen. De wandeling gaat volledig langs het strand, zodat we goed moeten opletten voor het opkomende water wat ons af en toe toch nog verrast. Het is werkelijk een prachtige wandeling, waarbij het unieke vakantie gevoel helemaal naar boven komt.
Na ruim een half uur komen we bij het 'La Leona Tent Camp' aan. Bovenaan de trap staat een kraantje, waarmee we onze voeten lekker kunnen afspoelen. Het zand zit echt overal. De tenten worden weer verdeeld door middel van lootjes. Aangezien er slechts 3 tenten zijn met een douche en toilet. Helaas hebben we dit keer minder geluk. De tent is vrij eenvoudig en bevat slechts twee bedden en een klein beetje ruimte
voor de tassen. Voor de ingang hebben we een soort
zitje waar
we onze meegebrachte lunch eten. De toiletten en douches bevinden zich
in een apart gebouwtje, want vrij centraal op het terein ligt.
Om half 3 vertrekken we voor een wandeling door het privé-park van het tentenkamp. Het is vreselijk warm en plakkerig. Dit komt ook wel een beetje doordat we een lange broek aan hebben tegen de muggen. Het paadje begint precies achter de toiletten/douches. Het is helaas weer een smal paadje waarbij we met zijn allen achter elkaar aan lopen. Onderweg zien we een aantal slingerapen, spinnen en een prachtige Briluil (Spectacled Owl). Na 2 uurtje lopen, keren we weer terug naar het tentencomplex. Het laatste uurtje brengen we op het strand door, waar we een prachtige zonsondergang te zien krijgen. De paadjes naar de tenten zijn inmiddels verlicht met kaarsen, zodat het er gezellig en sfeervol uitziet. We besluiten om direct maar te gaan douchen, maar dat valt niet echt mee in het donker. Bovendien is het water ook nog eens ijskoud, brrr! Gelukkig is het buiten niet koud, zodat we direct opwarmen als we de kraan dichtdraaien. Druipend lopen we terug naar de tent, waar we ons verder afdrogen en aankleden.
Zeven uur is het diner gepland. Ruim voor tijd lopen we alvast naar voren, want ik een donkere tent zitten is nou ook niet echt bepaald interessant. We zitten heerlijk buiten onder een overkapping terwijl het hard regent. We krijgen geen buffet, zoals beloofd, aangezien we de enige gasten zijn. Maar we hoeven niet echt te treuren want we krijgen een heerlijk bord met rijst, sla, bloemkool en draadjesvlees. Na 2 uurtjes zijn we klaar met eten en beginnen de oogleden weer wat zwaar te worden maar voordat we terug naar onze tent gaan, vragen we aan Geert of het mogelijk is dat er schorpioenen op het terrein lopen. Dat blijkt inderdaad mogelijk. Als we vertellen dat er eentje onder de raamlappen zit, loopt Geert even met ons mee om te boel te inspecteren. Uiteraard is het beestje gevlogen, maar we hoeven ons geen zorgen te maken, want het betreft een kleine soort die eigenlijk geen kwaad kan. Met een gerust hart kruipen we op het klamme bed in de hoop nog wat te kunnen slapen.
zodat we weten wat voor een
heerlijke ontbijten ze hier hebben. De keus is dan ook snel gemaakt. We bestellen
beide een bord met overheerlijke pancakes
met mixed fruit juice. De
rekening is weer bizar laag 4500 collenes. Terwijl we terug naar ons hotel
lopen, horen we ineens een bekend gekrijs. In de boom langs de weg zien we
2 etende rode ara's zitten. Als we wat beter kijken, blijken het zelfs 3 paartjes te
zijn. Prachtig! Helemaal geweldig wordt het als ze van boom naar boom vliegen. Door het bezoek van
deze ara's zijn we een beetje de tijd vergeten. Gelukkig zijn we precies op
tijd klaar voor vertrek. Om 9 uur vertrekken we met 5 rode 4x4 taxi's richting het Corcovado N.P. De weg er naar toe is af en toe echt verschrikkelijk met diepe gaten en plassen. Het is duidelijk dat we hier niet met onze bus kunnen rijden. Onze taxi glijdt zelfs een keertje helemaal terug in de modder. Gelukkig levert dit verder geen problemen op. Onderweg zien we een heleboel wegbuizerds, kapucijnerapen, ara's en één neusbeer. De rit duurt in totaal ruim 2 ½ uur met uiteraard een aantal fotostops. Bij een klein provisorisch vliegveldje houdt de weg op en moeten we verder lopen. Gelukkig heeft Geert een paard en wagen kunnen regelen, waardoor we niet met onze bagage hoeven te sjouwen. De wandeling gaat volledig langs het strand, zodat we goed moeten opletten voor het opkomende water wat ons af en toe toch nog verrast. Het is werkelijk een prachtige wandeling, waarbij het unieke vakantie gevoel helemaal naar boven komt.
Na ruim een half uur komen we bij het 'La Leona Tent Camp' aan. Bovenaan de trap staat een kraantje, waarmee we onze voeten lekker kunnen afspoelen. Het zand zit echt overal. De tenten worden weer verdeeld door middel van lootjes. Aangezien er slechts 3 tenten zijn met een douche en toilet. Helaas hebben we dit keer minder geluk. De tent is vrij eenvoudig en bevat slechts twee bedden en een klein beetje ruimte
voor de tassen. Voor de ingang hebben we een soort
zitje waar
we onze meegebrachte lunch eten. De toiletten en douches bevinden zich
in een apart gebouwtje, want vrij centraal op het terein ligt.Om half 3 vertrekken we voor een wandeling door het privé-park van het tentenkamp. Het is vreselijk warm en plakkerig. Dit komt ook wel een beetje doordat we een lange broek aan hebben tegen de muggen. Het paadje begint precies achter de toiletten/douches. Het is helaas weer een smal paadje waarbij we met zijn allen achter elkaar aan lopen. Onderweg zien we een aantal slingerapen, spinnen en een prachtige Briluil (Spectacled Owl). Na 2 uurtje lopen, keren we weer terug naar het tentencomplex. Het laatste uurtje brengen we op het strand door, waar we een prachtige zonsondergang te zien krijgen. De paadjes naar de tenten zijn inmiddels verlicht met kaarsen, zodat het er gezellig en sfeervol uitziet. We besluiten om direct maar te gaan douchen, maar dat valt niet echt mee in het donker. Bovendien is het water ook nog eens ijskoud, brrr! Gelukkig is het buiten niet koud, zodat we direct opwarmen als we de kraan dichtdraaien. Druipend lopen we terug naar de tent, waar we ons verder afdrogen en aankleden.
Zeven uur is het diner gepland. Ruim voor tijd lopen we alvast naar voren, want ik een donkere tent zitten is nou ook niet echt bepaald interessant. We zitten heerlijk buiten onder een overkapping terwijl het hard regent. We krijgen geen buffet, zoals beloofd, aangezien we de enige gasten zijn. Maar we hoeven niet echt te treuren want we krijgen een heerlijk bord met rijst, sla, bloemkool en draadjesvlees. Na 2 uurtjes zijn we klaar met eten en beginnen de oogleden weer wat zwaar te worden maar voordat we terug naar onze tent gaan, vragen we aan Geert of het mogelijk is dat er schorpioenen op het terrein lopen. Dat blijkt inderdaad mogelijk. Als we vertellen dat er eentje onder de raamlappen zit, loopt Geert even met ons mee om te boel te inspecteren. Uiteraard is het beestje gevlogen, maar we hoeven ons geen zorgen te maken, want het betreft een kleine soort die eigenlijk geen kwaad kan. Met een gerust hart kruipen we op het klamme bed in de hoop nog wat te kunnen slapen.
 |
 |
 |
 |
 |