 |
 |
 |
Dag 16: Corcovado National Park
Zondag 5 November 2006
Na een vreselijk klamme en kleffe nacht zijn we blij als het langzaam licht begint te worden. Ik kleed me snel aan,
want ik moet ontzettend nodig plassen. Op de veranda eten we ons ontbijt
terwijl de zon langzaam op komt. Om half 8 vertrekken we al lopend naar het Corcovado N.P. Het is slechts 5
minuten lopen, maar we moeten wel al direct de schoenen uit want de rivier is te
groot om over heen te springen. Nadat we de kaartjes hebben
gekocht en het gastenboek hebben ingevuld, beginnen we met de
wandeling door het bos. Ook hier is er weer een ontzettend smal pad, zodat we achter
elkaar aan lopen. Onderweg zien we diverse kapucijner aapjes. Deze hebben wel erg
veel last van territoriaal gedrag, want ze laten continu hun tanden zien en grommen
naar ons. Dat is best een beetje beangstigend, want niemand zit te wachten op een beet
van zo’n beest. Wie weet wat hij allemaal met zich mee draagt. Gelukkig komt
het niet zo ver en kunnen we verder genieten van de omgeving. De rode ara's (Scarlet Macaw) horen we een aantal
keren boven ons krijsen. Ook de neusbeertjes zijn in grote getale aanwezig in
het bos. Het leukste is dat ze zich werkelijk totaal niets van ons
aantrekken en gewoon door gaan met eten.
Na ruim een uurtje door het bos wandelen, komen we bij een grote, redelijk pittige rivier aan die we moeten oversteken. De mannen gaan voorop en zoeken een goed stuk voor de oversteek. Het water komt tot boven mijn knieën en de stroming is behoorlijk sterk. Gelukkig kan iedereen zich staande houden en bereiken we veilig de overkant. Alleen Annie verliest haar slipper tijdens de oversteek. Helaas vinden we hem niet meer terug. Na deze oversteek duiken we wederom het bos in en lopen door tot de volgende rivier oversteek. Deze is ook niet echt gemakkelijk, want ook hier is de stroming erg sterk. We hebben geen zin om weer de schoenen uit te trekken, zodat we via wat dode takken naar de overkant klimmen. Hier nemen we even een korte pauze om bij te komen en te genieten van de omgeving. Op het strand, net voor de bosrand, zijn een heleboel kleine rivierkreeftjes aan het werk. Ze zijn nogal schuw, zodat ze iedere keer als ze mij in gaten krijgen weer in de schelp duiken en zich laten vallen. Het is een komisch gezicht! Na een half uurtje beginnen we weer aan de terugweg. Het is de bedoeling om over het strand terug te lopen, maar de zon schijnt nog behoorlijk fel zodat wij het bos een beter alternatief vinden. De tweede rivier steken we nu wat meer bij de zee over
en
dat gaat een
stuk gemakkelijk. Bovendien hebben we nu het geluk dat we ook nog eens
de
slipper van Annie terugvinden. De zon is inmiddels achter de wolken
verdwenen,
zodat we de rest van de wandeling langs het strand kunnen
lopen. Onderweg zien we een aantal pelikanen net boven de golven
vliegen, prachtig!
Rond half 12 zijn we weer terug bij het tentenkamp, waar we eerst even flink wat drinken voordat we terug naar onze tent lopen. Op de veranda genieten we weer van de laatste rijstewafels, sultana's en appels. De rest van de middag brengen we door op het strand. We zijn een stukje terug gelopen naar een prachtige overhangende palmboom voor wat foto's. Ik wil een foto van mezelf op de palmboom, maar het valt niet mee om erop te klimmen. Door het oprukkende water worden we al snel weer gedwongen terug te lopen naar de tent. We besluiten nog een keer de wandeling in het privé-park te gaan maken, maar ineens is er een hoop kabaal en komt Cees naar zijn tent gerend. Ietsje verderop loopt namelijk een miereneter over het terrein. Wij rennen Cees achterna naar de plek en zien het beestje op zijn gemak in een boom klimmen om vervolgens daar een heerlijk tukje te gaan doen. Voordat we het weten begint de zon alweer te zakken. De lucht trekt langzaam dicht, zodat we een prachtig lichtspektakel op de onderkant van de wolken zien. Bijna iedereen heeft zich op het strand verzameld om van dit moois te genieten en het natuurlijk voor eeuwig vast te leggen. Na de zonsondergang is het weer tijd voor de douche. Het lijkt wel of de douche nu een stuk kouder is dan gisteren. We rennen een paar keer onder het straaltje door, maar houden al gauw voor gezien. We kleden ons verder aan in de tent.
Rond 6 uur lopen we alvast naar voren om wat te drinken en bij te kletsen met de rest van de groep. Een half uurtje later kunnen we aan tafel en is het buffet gereed. We kunnen kiezen uit heerlijke puree, rijst, krootjes, groente (peen/ui/prei) en een kippetje. Het smaakt allemaal net even iets te lekker, zodat mijn ogen groter zijn dan mijn maag. Alleen het toetje ziet er een beetje vreemd uit. Het is een soort glazige, rode pudding met weinig smaak. Nadat we allemaal zijn uitgegeten, krijgen we onze paspoorten en portemonnees weer terug zodat we direct de rekening kunnen betalen. Voordat we in bed kruipen, stuntelen we nog even lekker onhandig in het donker bij de wc's.
gekocht en het gastenboek hebben ingevuld, beginnen we met de
wandeling door het bos. Ook hier is er weer een ontzettend smal pad, zodat we achter
elkaar aan lopen. Onderweg zien we diverse kapucijner aapjes. Deze hebben wel erg
veel last van territoriaal gedrag, want ze laten continu hun tanden zien en grommen
naar ons. Dat is best een beetje beangstigend, want niemand zit te wachten op een beet
van zo’n beest. Wie weet wat hij allemaal met zich mee draagt. Gelukkig komt
het niet zo ver en kunnen we verder genieten van de omgeving. De rode ara's (Scarlet Macaw) horen we een aantal
keren boven ons krijsen. Ook de neusbeertjes zijn in grote getale aanwezig in
het bos. Het leukste is dat ze zich werkelijk totaal niets van ons
aantrekken en gewoon door gaan met eten. Na ruim een uurtje door het bos wandelen, komen we bij een grote, redelijk pittige rivier aan die we moeten oversteken. De mannen gaan voorop en zoeken een goed stuk voor de oversteek. Het water komt tot boven mijn knieën en de stroming is behoorlijk sterk. Gelukkig kan iedereen zich staande houden en bereiken we veilig de overkant. Alleen Annie verliest haar slipper tijdens de oversteek. Helaas vinden we hem niet meer terug. Na deze oversteek duiken we wederom het bos in en lopen door tot de volgende rivier oversteek. Deze is ook niet echt gemakkelijk, want ook hier is de stroming erg sterk. We hebben geen zin om weer de schoenen uit te trekken, zodat we via wat dode takken naar de overkant klimmen. Hier nemen we even een korte pauze om bij te komen en te genieten van de omgeving. Op het strand, net voor de bosrand, zijn een heleboel kleine rivierkreeftjes aan het werk. Ze zijn nogal schuw, zodat ze iedere keer als ze mij in gaten krijgen weer in de schelp duiken en zich laten vallen. Het is een komisch gezicht! Na een half uurtje beginnen we weer aan de terugweg. Het is de bedoeling om over het strand terug te lopen, maar de zon schijnt nog behoorlijk fel zodat wij het bos een beter alternatief vinden. De tweede rivier steken we nu wat meer bij de zee over
en
dat gaat een
stuk gemakkelijk. Bovendien hebben we nu het geluk dat we ook nog eens
de
slipper van Annie terugvinden. De zon is inmiddels achter de wolken
verdwenen,
zodat we de rest van de wandeling langs het strand kunnen
lopen. Onderweg zien we een aantal pelikanen net boven de golven
vliegen, prachtig!Rond half 12 zijn we weer terug bij het tentenkamp, waar we eerst even flink wat drinken voordat we terug naar onze tent lopen. Op de veranda genieten we weer van de laatste rijstewafels, sultana's en appels. De rest van de middag brengen we door op het strand. We zijn een stukje terug gelopen naar een prachtige overhangende palmboom voor wat foto's. Ik wil een foto van mezelf op de palmboom, maar het valt niet mee om erop te klimmen. Door het oprukkende water worden we al snel weer gedwongen terug te lopen naar de tent. We besluiten nog een keer de wandeling in het privé-park te gaan maken, maar ineens is er een hoop kabaal en komt Cees naar zijn tent gerend. Ietsje verderop loopt namelijk een miereneter over het terrein. Wij rennen Cees achterna naar de plek en zien het beestje op zijn gemak in een boom klimmen om vervolgens daar een heerlijk tukje te gaan doen. Voordat we het weten begint de zon alweer te zakken. De lucht trekt langzaam dicht, zodat we een prachtig lichtspektakel op de onderkant van de wolken zien. Bijna iedereen heeft zich op het strand verzameld om van dit moois te genieten en het natuurlijk voor eeuwig vast te leggen. Na de zonsondergang is het weer tijd voor de douche. Het lijkt wel of de douche nu een stuk kouder is dan gisteren. We rennen een paar keer onder het straaltje door, maar houden al gauw voor gezien. We kleden ons verder aan in de tent.
Rond 6 uur lopen we alvast naar voren om wat te drinken en bij te kletsen met de rest van de groep. Een half uurtje later kunnen we aan tafel en is het buffet gereed. We kunnen kiezen uit heerlijke puree, rijst, krootjes, groente (peen/ui/prei) en een kippetje. Het smaakt allemaal net even iets te lekker, zodat mijn ogen groter zijn dan mijn maag. Alleen het toetje ziet er een beetje vreemd uit. Het is een soort glazige, rode pudding met weinig smaak. Nadat we allemaal zijn uitgegeten, krijgen we onze paspoorten en portemonnees weer terug zodat we direct de rekening kunnen betalen. Voordat we in bed kruipen, stuntelen we nog even lekker onhandig in het donker bij de wc's.
 |
 |
 |
 |
 |