 |
 |
 |
Dag 19: Drake Bay
Woensdag 8 November 2006
Vanochtend worden we gewekt door een aantal
rode ara's (Scarlet Macaw) die tuin van het hotel hebben uitgekozen voor hun ontbijt. In de
lage boompjes vinden ze heerlijke
noten die ze op hun gemak oppeuzelen.
Uiteraard ren met camera en al naar buiten gesneld om weer wat
mooie plaatjes te schieten. Het valt in eerste instantie niet mee, want de zon
moet nog opkomen waardoor het licht nog wat zwakjes is. Maar tegen de tijd dat we
bijna gaan ontbijten, zitten ze prachtig in de ochtendzon. Inmiddels zijn er
meerdere mensen van onze groep gearriveerd en kunnen we aan tafel. Het ontbijt bestaat,
tot onze grote vreugde, uit heerlijke pancakes.
Sheila vindt het niet zo'n geslaagd ontbijt, zodat ik genoodzaakt ben om
het voor haar op te eten. Uiteraard is dat voor mij geen probleem!
Half 9 vertrekken we weer samen met Marie-Anne alvast naar Playa San José Cito. Dit keer moeten we de weg zelf zien te vinden, maar dat blijkt geen probleem want na 3 kwartier lopen bereiken we het bewuste strand. Het water is nu een stuk schoner en helderder en dat maakt het snorkelen een stuk plezieriger. Voor mij gevoel zijn er vandaag ook veel meer vissen. De stroming is een stuk sterker vandaar waarschijnlijk ook dat het nu schoon is. Af en toe laat ik me heerlijk op de stroming mee deinen. Opeens kom ik in een enorme school van vissen terecht, die mij nieuwsgierig komen bekijken. Dat is echt fantastisch! De stroming zorgt er wel voor dat we veel sneller moe worden. We moeten natuurlijk meer moeite doen om niet de zee in gesleurd te worden. De douche van het tentenkamp blijkt dit keer gesloten te zijn, zodat we lekker van het zonnetje gebruik maken om te drogen.
Rond half 12 beginnen we aan de terugtocht. Onderweg komen we in het bos ineens 2 zwarte gieren op de grond tegen. Waarschijnlijk hebben ze een kadaver gevonden, want er hangt een vreselijk rottingsgeur in de lucht. Bij de grote rivier zien we op de rotsen een hele groep pelikanen te zonnen. Heel langzaam probeer ik naderbij te kruipen om ze te fotograferen. Er zijn ook een paar pelikanen aan het vissen, dat is een dolkomisch gezicht want ze laten zich van grote hoogte in het water vallen met de snavel naar beneden. Argwanend houden de rotsgangers mij in de gaten, maar ze laten me toe tot een bepaalde hoogte.Terug bij het hotel, blijkt onze kamer ineens op slot te zitten en dat is raar want we hebben helemaal geen sleutels. Gelukkig staat Geert nog in het restaurant zodat hij even om een sleutel vraagt. Anders waren we hoogst waarschijnlijk weer een halve dag bezig geweest om het uit te leggen. Een meisje van de housekeeping komt de deur openen en laat de sleutel bij ons achter. Nu kunnen de huisjes ineens wel
op slot, vreemd! Half 1 krijgen we
weer een heerlijke lunch voorgeschoteld bestaande uit een heerlijke lasagne met
vis. Uiteraard wordt dit aangevuld met de welbekende Costa Ricaanse bonen met
rijst. We tafelen gezellig nog wat na met Theo, Lia en Ria, voordat we ons
terugtrekken op de kamer. De rest van de middag hebben we weer vrij, zodat we
weer op zoek gaan naar mooie schelpen en krabbetjes. Op het moment dat we het
een beetje zat zijn, spoelt er een dode vis aan. Binnen een mum
van tijd arriveren er 3 zwarte gieren om de vis op te eisen. Dat is
uiteraard een mooi moment voor weer wat fotootjes. In eerste instantie zijn ze
erg voorzichtig met mij in de buurt, maar later vallen ze vol aan. Helaas wordt
de vis weer de zee ingetrokken, zodat het spektakel is afgelopen en de gieren
er vandoor gaan.
Rond half 5 komen we bovenaan en blijken de meeste van onze groep zich verzameld te hebben in het restaurant. Ze genieten van het prachtige uitzicht. Wij geven echter de voorkeur aan een heerlijke koude douche. Na de douche pakken we alvast onze koffers in, want morgen vertrekken we naar onze laatste bestemming van deze prachtige reis Manuel Antonio. Twee uurtjes later lopen we naar het restaurant voor het diner. Er is weer de gebruikelijke tafelindeling. We krijgen een heerlijke rijstschotel met kip en groente. Er wordt dit keer niet lang nagetafeld, zodat we heerlijk bijtijds weer in bed liggen.
noten die ze op hun gemak oppeuzelen.
Uiteraard ren met camera en al naar buiten gesneld om weer wat
mooie plaatjes te schieten. Het valt in eerste instantie niet mee, want de zon
moet nog opkomen waardoor het licht nog wat zwakjes is. Maar tegen de tijd dat we
bijna gaan ontbijten, zitten ze prachtig in de ochtendzon. Inmiddels zijn er
meerdere mensen van onze groep gearriveerd en kunnen we aan tafel. Het ontbijt bestaat,
tot onze grote vreugde, uit heerlijke pancakes.
Sheila vindt het niet zo'n geslaagd ontbijt, zodat ik genoodzaakt ben om
het voor haar op te eten. Uiteraard is dat voor mij geen probleem!Half 9 vertrekken we weer samen met Marie-Anne alvast naar Playa San José Cito. Dit keer moeten we de weg zelf zien te vinden, maar dat blijkt geen probleem want na 3 kwartier lopen bereiken we het bewuste strand. Het water is nu een stuk schoner en helderder en dat maakt het snorkelen een stuk plezieriger. Voor mij gevoel zijn er vandaag ook veel meer vissen. De stroming is een stuk sterker vandaar waarschijnlijk ook dat het nu schoon is. Af en toe laat ik me heerlijk op de stroming mee deinen. Opeens kom ik in een enorme school van vissen terecht, die mij nieuwsgierig komen bekijken. Dat is echt fantastisch! De stroming zorgt er wel voor dat we veel sneller moe worden. We moeten natuurlijk meer moeite doen om niet de zee in gesleurd te worden. De douche van het tentenkamp blijkt dit keer gesloten te zijn, zodat we lekker van het zonnetje gebruik maken om te drogen.
Rond half 12 beginnen we aan de terugtocht. Onderweg komen we in het bos ineens 2 zwarte gieren op de grond tegen. Waarschijnlijk hebben ze een kadaver gevonden, want er hangt een vreselijk rottingsgeur in de lucht. Bij de grote rivier zien we op de rotsen een hele groep pelikanen te zonnen. Heel langzaam probeer ik naderbij te kruipen om ze te fotograferen. Er zijn ook een paar pelikanen aan het vissen, dat is een dolkomisch gezicht want ze laten zich van grote hoogte in het water vallen met de snavel naar beneden. Argwanend houden de rotsgangers mij in de gaten, maar ze laten me toe tot een bepaalde hoogte.Terug bij het hotel, blijkt onze kamer ineens op slot te zitten en dat is raar want we hebben helemaal geen sleutels. Gelukkig staat Geert nog in het restaurant zodat hij even om een sleutel vraagt. Anders waren we hoogst waarschijnlijk weer een halve dag bezig geweest om het uit te leggen. Een meisje van de housekeeping komt de deur openen en laat de sleutel bij ons achter. Nu kunnen de huisjes ineens wel
op slot, vreemd! Half 1 krijgen we
weer een heerlijke lunch voorgeschoteld bestaande uit een heerlijke lasagne met
vis. Uiteraard wordt dit aangevuld met de welbekende Costa Ricaanse bonen met
rijst. We tafelen gezellig nog wat na met Theo, Lia en Ria, voordat we ons
terugtrekken op de kamer. De rest van de middag hebben we weer vrij, zodat we
weer op zoek gaan naar mooie schelpen en krabbetjes. Op het moment dat we het
een beetje zat zijn, spoelt er een dode vis aan. Binnen een mum
van tijd arriveren er 3 zwarte gieren om de vis op te eisen. Dat is
uiteraard een mooi moment voor weer wat fotootjes. In eerste instantie zijn ze
erg voorzichtig met mij in de buurt, maar later vallen ze vol aan. Helaas wordt
de vis weer de zee ingetrokken, zodat het spektakel is afgelopen en de gieren
er vandoor gaan. Rond half 5 komen we bovenaan en blijken de meeste van onze groep zich verzameld te hebben in het restaurant. Ze genieten van het prachtige uitzicht. Wij geven echter de voorkeur aan een heerlijke koude douche. Na de douche pakken we alvast onze koffers in, want morgen vertrekken we naar onze laatste bestemming van deze prachtige reis Manuel Antonio. Twee uurtjes later lopen we naar het restaurant voor het diner. Er is weer de gebruikelijke tafelindeling. We krijgen een heerlijke rijstschotel met kip en groente. Er wordt dit keer niet lang nagetafeld, zodat we heerlijk bijtijds weer in bed liggen.
 |
 |
 |
 |
 |