 |
 |
 |
Dag 20: Drake Bay - Quepos
Donderdag 9 November 2006
Kwart over 5 loopt deze ochtend de wekker af.
Nadat we ons hebben gewassen en aangekleed, brengen we de koffers alvast weg.
Om 6 uur worden we verwacht voor het ontbijt. We krijgen brood met ei en
natuurlijk bruine bonen. We blijken niet de enige vroege vogels te zijn, want ook de
groep fransen die gisterenavond is gearriveerd zit al aan het ontbijt. Zij
gaan vanaf deze kant het nationale park van Corcovado bezoeken. We lopen nog
even snel 
terug
naar de kamer om de laatste spulletjes op te halen, voordat we
aan de gevaarlijke afdaling beginnen. Voor deze tocht
hebben we wederom 2 boten, maar eentje wordt er alleen gebruikt voor de
bagage. We moesten dus met zijn allen in de andere boot. Het is
weer behoorlijk
proppen, want de boot is eigenlijk bestemd voor 16 man.
Het wateroppervlak is gelukkig een stuk rustiger dan afgelopen
zaterdag, zodat we slechts af en
toe gelanceerd worden. We varen naar het grootste mangrovebos van
Midden-Amerika. We zijn net op tijd. Het waterpeil is al behoorlijk
gezakt, zodat de kapitein goed moet sturen om door de verschillende
smalle
kanaaltjes te komen. Het is een prachtig gebied, waar de verschillende
boomwortels al boven water te voorschijn komen. Dit levert af en toe
prachtige beelden op. Het laatste stuk naar de grote rivier is best
spannend,
want met hangen en wurgen komen we er net op tijd door heen. We hadden
niet
veel later moeten te zijn, want dan hadden we echt vastgezeten.
Om kwart over 8 komen we in Sierpe aan. Freddy staat al op ons te wachten, maar we kunnen nog niet meteen vertrekken want niet alle bagage blijkt in de boot te zitten. Onze koffers zitten er gelukkig wel bij, zodat we deze alvast mee naar de bus nemen. In de tussentijd drinken we een kopje koffie in het restaurantje. Een half uurtje later arriveert de andere boot met de rest van de bagage. Nadat alles
is
uitgeladen en op de bus is gebonden, kunnen we vertrekken. Het eerste
gedeelte
van de route gaat over een goed geasfalteerde weg, maar algauw komen we
in een
enorme gatenparade terecht. Het is echt ongelofelijk hoe die weg eruit
ziet.
Eigenlijk kan je niet echt meer over een weg spreken. Ergens halverwege
komen we
achter een personenauto terecht die vast zit in de modder. De auto moet
er uit
geduwd worden. Gelukkig rijdt Freddy in een keer door deze modderboel,
hulde aan
hem! Na anderhalf uur rijden hebben we een korte koffiestop bij het
'Chasa'
restaurant. Hier mogen we gratis banaantjes plukken. Rond half 1 komen
we in Quepos aan voor de lunch. We hebben weer zo'n handige
plattegrond van
Geert gekregen, zodat we precies weten waar we kunnen gaan eten.
We kiezen voor 'Kamuk', een hotel waaronder zich een restaurantje
bevond. Samen met Marie-Anne
bestellen we een kip sandwich met patatjes en verse jus (watermeloen en
aardbei).
Na de lunch hebben we nog even de tijd om een supermarkt op te zoeken
voor wat
fruit en limonade.
Kwart voor 2 stappen we allemaal weer in de bus, die ons in 5 minuutjes naar het 'Villa Teca' hotel brengt. Het hotel bestaat uit kleine vierkante huisjes, die in tweëen verdeeld zijn met 2 driehoekige kamers. Het is weer verrukkelijk om na 5 nachten in relatief primitieve omstandigheden te hebben gelogeerd in luxe te verkeren, heerlijk! De rest van de middag hebben we vrij, zodat we samen met Marie-Anne terug gaan naar het stadje voor wat souveniertjes. We bezoeken diverse winkeltjes in en zien behoorlijk wat leuke dingetjes, maar het lijkt ons wel verstandig om er nog even een nachtje over na te denken. We hebben tenslotte morgen ook nog. Het begint al voorzichtig te schermeren als we eindelijk uitgeshopt zijn. Na de uitgebreide lunch van vanmiddag, hebben we niet zo veel trek in een groots diner, zodat we bij de bakkerij wat verse broodjes halen. Rond half 6 zijn we terug op de kamer. We blijven de rest van de avond heerlijk op de kamer. We genieten van een heerlijke en warme douche. Ook het dagboek wordt weer bijgewerkt en de broodjes worden onder het genot van een drankje heerlijk opgepeuzeld op bed. Het is misschien een beetje ongeloofwaardig, maar om half 9 kruipen we heerlijk onder wol.
terug
naar de kamer om de laatste spulletjes op te halen, voordat we
aan de gevaarlijke afdaling beginnen. Voor deze tocht
hebben we wederom 2 boten, maar eentje wordt er alleen gebruikt voor de
bagage. We moesten dus met zijn allen in de andere boot. Het is
weer behoorlijk
proppen, want de boot is eigenlijk bestemd voor 16 man.
Het wateroppervlak is gelukkig een stuk rustiger dan afgelopen
zaterdag, zodat we slechts af en
toe gelanceerd worden. We varen naar het grootste mangrovebos van
Midden-Amerika. We zijn net op tijd. Het waterpeil is al behoorlijk
gezakt, zodat de kapitein goed moet sturen om door de verschillende
smalle
kanaaltjes te komen. Het is een prachtig gebied, waar de verschillende
boomwortels al boven water te voorschijn komen. Dit levert af en toe
prachtige beelden op. Het laatste stuk naar de grote rivier is best
spannend,
want met hangen en wurgen komen we er net op tijd door heen. We hadden
niet
veel later moeten te zijn, want dan hadden we echt vastgezeten. Om kwart over 8 komen we in Sierpe aan. Freddy staat al op ons te wachten, maar we kunnen nog niet meteen vertrekken want niet alle bagage blijkt in de boot te zitten. Onze koffers zitten er gelukkig wel bij, zodat we deze alvast mee naar de bus nemen. In de tussentijd drinken we een kopje koffie in het restaurantje. Een half uurtje later arriveert de andere boot met de rest van de bagage. Nadat alles
is
uitgeladen en op de bus is gebonden, kunnen we vertrekken. Het eerste
gedeelte
van de route gaat over een goed geasfalteerde weg, maar algauw komen we
in een
enorme gatenparade terecht. Het is echt ongelofelijk hoe die weg eruit
ziet.
Eigenlijk kan je niet echt meer over een weg spreken. Ergens halverwege
komen we
achter een personenauto terecht die vast zit in de modder. De auto moet
er uit
geduwd worden. Gelukkig rijdt Freddy in een keer door deze modderboel,
hulde aan
hem! Na anderhalf uur rijden hebben we een korte koffiestop bij het
'Chasa'
restaurant. Hier mogen we gratis banaantjes plukken. Rond half 1 komen
we in Quepos aan voor de lunch. We hebben weer zo'n handige
plattegrond van
Geert gekregen, zodat we precies weten waar we kunnen gaan eten.
We kiezen voor 'Kamuk', een hotel waaronder zich een restaurantje
bevond. Samen met Marie-Anne
bestellen we een kip sandwich met patatjes en verse jus (watermeloen en
aardbei).
Na de lunch hebben we nog even de tijd om een supermarkt op te zoeken
voor wat
fruit en limonade. Kwart voor 2 stappen we allemaal weer in de bus, die ons in 5 minuutjes naar het 'Villa Teca' hotel brengt. Het hotel bestaat uit kleine vierkante huisjes, die in tweëen verdeeld zijn met 2 driehoekige kamers. Het is weer verrukkelijk om na 5 nachten in relatief primitieve omstandigheden te hebben gelogeerd in luxe te verkeren, heerlijk! De rest van de middag hebben we vrij, zodat we samen met Marie-Anne terug gaan naar het stadje voor wat souveniertjes. We bezoeken diverse winkeltjes in en zien behoorlijk wat leuke dingetjes, maar het lijkt ons wel verstandig om er nog even een nachtje over na te denken. We hebben tenslotte morgen ook nog. Het begint al voorzichtig te schermeren als we eindelijk uitgeshopt zijn. Na de uitgebreide lunch van vanmiddag, hebben we niet zo veel trek in een groots diner, zodat we bij de bakkerij wat verse broodjes halen. Rond half 6 zijn we terug op de kamer. We blijven de rest van de avond heerlijk op de kamer. We genieten van een heerlijke en warme douche. Ook het dagboek wordt weer bijgewerkt en de broodjes worden onder het genot van een drankje heerlijk opgepeuzeld op bed. Het is misschien een beetje ongeloofwaardig, maar om half 9 kruipen we heerlijk onder wol.
 |
 |
 |
 |
 |