 |
 |
 |
Dag 5: Rincon de la Vieja - Monteverde
Woensdag 25 Oktober 2006
Alsof
het de gewoonste zaak van de wereld is, worden we weer ruim voor de
wekker wakker en wel om half 6. Het is al een
drukte van jewelste buiten, want een groot aantal kleine groene
papagaaitjes hebben zich in de bomen rondom onze cabins verzameld. Deze
bomen blijken een uitstekende voedselbron
voor deze kleine
gasten te zijn, zodat ze er flink op los knabbelen. Bij de meeste
cabins resulteert dit in een hoop
lawaai op het dak, omdat ze
nogal regelmatig wat laten vallen. Gelukkig hebben wij daar niet al te
veel last
van. Om 7 uur staat het
ontbijt weer gepland in het restaurant van het hotel. We blijken nog
ietwat aan
de vroege kant te zijn, zodat we eerst doorlopen naar de receptie om
onze rekening te betalen. De knul achter de balie beweert echter dat
onze creditcard
niet geschikt is, maar na wat aandringen en een keertje proberen blijkt
dat
gelukkig toch niet het geval. Het ontbijt bestaat dit keer uit heerlijk
vers
brood, scumbled eggs, kaas, pancakes en maple
sirop. Uiteraard is voor mij de keuze snel gemaakt.
Na ongeveer een half uurtje lopen
we terug naar de kamer om de tanden te poetsen en de koffers verder in
te
pakken. Freddy is al druk
bezig om het zeil op het dak van het busje klaar te leggen. De koffers
gaan namelijk vanaf
vandaag lekker op het dak, zodat we in de bus wat meer ruimte
hebben om
te zitten.
Kwart over 8 zijn we allemaal gereed en kunnen we vertrekken naar onze volgende overnachtingplek in Monteverde. Het eerste stuk van de rit is bekend terrein voor ons, want we moeten eerst een aardig eindje terug richting San José. Na ongeveer 2 uurtjes rijden is het tijd voor een kopje koffie. Het stuk na de stop wordt al gauw een stuk minder aangenaam, omdat we de geasfalteerde weg verlaten. Vanaf dit stuk gaan we nog maar heel erg langzaam vooruit. Gelukkig wordt ons gestuiter wel beloond met prachtige vergezichten. Rond het middaguur maken we wederom een stop bij een MusManni bakkerij voor de lunch. Hier kunnen we kiezen uit vele soorten broodjes van zoet tot pittig. Vlakbij de bakkerij is ook nog een supermarkt, zodat we onze drankvoorraden ook aan kunnen vullen.
Vanaf
de bakkerij is het nog maar een klein stukje rijden naar het 'Cabanas
Los Pino' hotel, dat
ongeveer 2
kilometer buiten Santa Elena
ligt. Dit dorpje ligt op een plateau in de Cordillera
de Tilarán, op een hoogte van 1500m. Het is heel
overzichtelijk en
bestaat uit
slechts enkele straten, winkels, restaurants en familiehotels. Ons
hotel
bestaat uit iets grotere cabins met
drie slaapkamers en een gemeenschappelijke
woonkamer met keuken. Wij delen
ons huisje met Theo, Lia, Ria en Marie Anne. We zijn nog geen 5
minuten binnen of een enorme hoosbui barst los. Gelukkig duurt deze
bui maar 15 minuten,
zodat we ‘s-middags gewoon op pad kunnen. Allereerst
gaan
we op zoek naar de pinautomaat, want de portemonnee moet hoognodig weer
gevuld
worden.
De dichtbijzijde automaat blijkt out-of-order
te zijn. Dat is lastig, want we weten niet waar we eventueel een tweede
automaat kunnen vinden.
Na wat hulp van Jaap komen we er achter dat er in het dorpje Santa
Elena nog
een automaat is. Via dezelfde weg als de bus lopen we terug naar het
dorpje
en ja hoor bij de 'Banco Nacional' vinden we een
pinautomaat. Als we uit de
automaat stappen, staan Jaap en Josephine ons al op te wachten. Zij
hebben blijkbaar een snellere
route gevonden naar het dorp. Gezamelijk lopen we weer terug.
Om 5 uur verzamelen we ons bij de receptie voor onze Twilight Tour in het Bosque Eterno de los Niños (het eeuwige bos van de kinderen). Gezamenlijk liepen we naar 'Stella's Bakery' waar ongeveer het begin was van onze wandeling. We nemen afscheid van Geert, Sheila en Lia en lopen verder het woud in met onze gidsen. De groep wordt opgedeeld in 2 aparte groepen, zodat we wat gemakkelijker de diertjes kunnen gaan bekijken. We gaan eerst even langs het ticketoffice voor de betaling en het gastenboek. De mensen die geen zaklantaarn hebben, kunnen een zaklantaarn lenen. Mijn zaklantaarn blijkt al op voordat we überhaupt zijn vertrokken, zodat ik gelukkig nog net op tijd een nieuwe kan krijgen. Het is nog een beetje schemerig als we aan onze wandeling beginnen. We nemen wat afstand van de andere groep, zodat we elkaar niet in de weg lopen. Tijdens de wandeling zien we diverse slapende vogels (o.a de Blue-crowned Motmot), een bidsprinkhaan, 2 stekelvarkens hoog in de boom, 2 vogelspinnen (orange-kneed tarantula) en een heleboel glimwormen. De wandeling duurt in totaal ongeveer 2 uur en is best spannend. Na ons avontuur lopen we gezamenlijk naar het 'Tramonti' restaurant voor het diner. Dit restaurant blijkt een uitstekende Italiaanse kaart te hebben. Ik ga voor een heerlijke Lasagne en ma kiest de Fettuchina Bolognese. Na het eten zijn we best moe, zodat we blij zijn als we om kwart over 9 worden opgehaald door Freddy. Pas om half 10 zijn we op de kamer. Uiteraard nog even heel snel gedoucht, zodat we toch nog redelijk op tijd op bed liggen voor een relatief korte nacht.
voor deze kleine
gasten te zijn, zodat ze er flink op los knabbelen. Bij de meeste
cabins resulteert dit in een hoop
lawaai op het dak, omdat ze
nogal regelmatig wat laten vallen. Gelukkig hebben wij daar niet al te
veel last
van. Om 7 uur staat het
ontbijt weer gepland in het restaurant van het hotel. We blijken nog
ietwat aan
de vroege kant te zijn, zodat we eerst doorlopen naar de receptie om
onze rekening te betalen. De knul achter de balie beweert echter dat
onze creditcard
niet geschikt is, maar na wat aandringen en een keertje proberen blijkt
dat
gelukkig toch niet het geval. Het ontbijt bestaat dit keer uit heerlijk
vers
brood, scumbled eggs, kaas, pancakes en maple
sirop. Uiteraard is voor mij de keuze snel gemaakt.
Na ongeveer een half uurtje lopen
we terug naar de kamer om de tanden te poetsen en de koffers verder in
te
pakken. Freddy is al druk
bezig om het zeil op het dak van het busje klaar te leggen. De koffers
gaan namelijk vanaf
vandaag lekker op het dak, zodat we in de bus wat meer ruimte
hebben om
te zitten. Kwart over 8 zijn we allemaal gereed en kunnen we vertrekken naar onze volgende overnachtingplek in Monteverde. Het eerste stuk van de rit is bekend terrein voor ons, want we moeten eerst een aardig eindje terug richting San José. Na ongeveer 2 uurtjes rijden is het tijd voor een kopje koffie. Het stuk na de stop wordt al gauw een stuk minder aangenaam, omdat we de geasfalteerde weg verlaten. Vanaf dit stuk gaan we nog maar heel erg langzaam vooruit. Gelukkig wordt ons gestuiter wel beloond met prachtige vergezichten. Rond het middaguur maken we wederom een stop bij een MusManni bakkerij voor de lunch. Hier kunnen we kiezen uit vele soorten broodjes van zoet tot pittig. Vlakbij de bakkerij is ook nog een supermarkt, zodat we onze drankvoorraden ook aan kunnen vullen.
Vanaf
de bakkerij is het nog maar een klein stukje rijden naar het 'Cabanas
Los Pino' hotel, dat
ongeveer 2
kilometer buiten Santa Elena
ligt. Dit dorpje ligt op een plateau in de Cordillera
de Tilarán, op een hoogte van 1500m. Het is heel
overzichtelijk en
bestaat uit
slechts enkele straten, winkels, restaurants en familiehotels. Ons
hotel
bestaat uit iets grotere cabins met
drie slaapkamers en een gemeenschappelijke
woonkamer met keuken. Wij delen
ons huisje met Theo, Lia, Ria en Marie Anne. We zijn nog geen 5
minuten binnen of een enorme hoosbui barst los. Gelukkig duurt deze
bui maar 15 minuten,
zodat we ‘s-middags gewoon op pad kunnen. Allereerst
gaan
we op zoek naar de pinautomaat, want de portemonnee moet hoognodig weer
gevuld
worden.
De dichtbijzijde automaat blijkt out-of-order
te zijn. Dat is lastig, want we weten niet waar we eventueel een tweede
automaat kunnen vinden.
Na wat hulp van Jaap komen we er achter dat er in het dorpje Santa
Elena nog
een automaat is. Via dezelfde weg als de bus lopen we terug naar het
dorpje
en ja hoor bij de 'Banco Nacional' vinden we een
pinautomaat. Als we uit de
automaat stappen, staan Jaap en Josephine ons al op te wachten. Zij
hebben blijkbaar een snellere
route gevonden naar het dorp. Gezamelijk lopen we weer terug.Om 5 uur verzamelen we ons bij de receptie voor onze Twilight Tour in het Bosque Eterno de los Niños (het eeuwige bos van de kinderen). Gezamenlijk liepen we naar 'Stella's Bakery' waar ongeveer het begin was van onze wandeling. We nemen afscheid van Geert, Sheila en Lia en lopen verder het woud in met onze gidsen. De groep wordt opgedeeld in 2 aparte groepen, zodat we wat gemakkelijker de diertjes kunnen gaan bekijken. We gaan eerst even langs het ticketoffice voor de betaling en het gastenboek. De mensen die geen zaklantaarn hebben, kunnen een zaklantaarn lenen. Mijn zaklantaarn blijkt al op voordat we überhaupt zijn vertrokken, zodat ik gelukkig nog net op tijd een nieuwe kan krijgen. Het is nog een beetje schemerig als we aan onze wandeling beginnen. We nemen wat afstand van de andere groep, zodat we elkaar niet in de weg lopen. Tijdens de wandeling zien we diverse slapende vogels (o.a de Blue-crowned Motmot), een bidsprinkhaan, 2 stekelvarkens hoog in de boom, 2 vogelspinnen (orange-kneed tarantula) en een heleboel glimwormen. De wandeling duurt in totaal ongeveer 2 uur en is best spannend. Na ons avontuur lopen we gezamenlijk naar het 'Tramonti' restaurant voor het diner. Dit restaurant blijkt een uitstekende Italiaanse kaart te hebben. Ik ga voor een heerlijke Lasagne en ma kiest de Fettuchina Bolognese. Na het eten zijn we best moe, zodat we blij zijn als we om kwart over 9 worden opgehaald door Freddy. Pas om half 10 zijn we op de kamer. Uiteraard nog even heel snel gedoucht, zodat we toch nog redelijk op tijd op bed liggen voor een relatief korte nacht.
 |
 |
 |
 |
 |