Vanochtend hebben we een nieuw vroegte record, want de wekker loopt al om kwart over 5 af. We blijven nog even liggen maar niet voor lang, want om 6 uur vertrekken we richting het Monteverde Nationaal Park voor onze ochtend gymnastiek. Uiteraard wordt er eerst even gestopt bij 'Stella's Bakery' voor het ontbijt. Via een ingevuld kaartje kunnen we onze bestelling opgeven. We bestellen een heel gewoon bruin broodje met kaas. Rond 7 uur vertrekken we richting het park, waar Geert eerst de kaartjes koopt alvorens we aan onze wandeling in dit prachtige nevelwoudreservaat beginnen. Al binnen 2 minuten worden we getrakteerd op een wonderschone Quetzal, die hoog in de bomen voor ons poseert. We zijn direct al onder de indruk, omdat Geert ons vertelt dat het eigenlijk haast niet mogelijk was om in deze tijd van het jaar een Quetzal te spotten.

Via de Sendero Bosque Nuboso lopen we naar het La Ventana uitzichtpunt. Het pad gaat kriskras door het nevelwoud en is af en toe behoorlijk glibberig. We lopen als kleine kuikens achter moedergans Geert. Onderweg hebben we ook nog en klein uitzichtpunt, waar vandaan we het andere uitzichtpunt kunnen zien. Vanaf dit punt zien we dat we flink moeten doorlopen als we het grote uitzichtpunt wolkeloos willen bereiken. La Ventana bevindt zich slechts 5 meter van de Continental Divide. De Caribische kant is zoals gewoonlijk compleet in mist gehuld. Via de Sendero El Camino lopen we terug naar de ingang van het park. Halverwege het pad slaan we weer een klein paadje in, zodat we over de enige suspension bridge van het park kunnen lopen. Na een uurtje lopen komen we weer bij de ingang van het park aan. Aangezien iedereen in zijn eigen tempo loopt, moeten we even geduld hebben voordat de laatsten van de groep arriveren.

Om 10 uur vertrekken we richting de kaasfabriek voor een heerlijk ijsje. Er is zoveel keuze dat ik er maar gewoon een aanwijs. Achteraf blijkt dat ik ananas ijs heb, ma heeft het herkenbare groene pistache-ijs. Vanaf de kaasfabriek is het nog een half uurtje rijden naar het hotel. We hebben dan een half uurtje de tijd om alle spullen weer te pakken, zodat we om 11 uur kunnen vertrekken naar La Fortuna, waar ons volgende overnachting adres is. Zo gezegd, zo gedaan! Na ruim 2 uurtje rijden, komen we in het plaatsje Turialba aan waar we bij 'Tico Aroma' lunchen. Geert heeft onze bestelling in de bus al doorgegeven aan het restaurant, zodat men direct aan de slag kan terwijl wij alvast betalen. We hebben een heerlijke ham/kaas en een kip sandwich besteld. Het blijkt weer een enorm bord met brood en patatjes te zijn en het smaakt weer verrukkelijk.

Rond 2 uur rijden we weer weg uit Turailba. Onderweg krijgen we te maken met een snel vooruit rennende groene leguaan en een hele bende gieren die wat lekkers op de weg hebben gevonden. Wederom na 2 uurtjes rijden komen we in La Fortuna aan. Voordat we het plaatsje daadwerkelijk inrijden, maken we onderweg nog een korte fotostop om de prachtige, kegelvormige en 1633m hoge Arenal vulkaan vast te leggen. De vulkaan is namelijk helemaal zichtbaar en dat is een uniek beeld. Het 'Carmela' hotel is een nieuw hotel en ligt aan de hoofdstraat van het dorpje. We hebben een ietwat kleine maar prachtige en schone kamer met een airco en kluis.

We brengen snel onze spullen naar de kamer, want een half uurtje later vertrekken we alweer naar 'Baldi' (heetwaterbaden). Het is een luxe complex met diverse thermale baden. Voordat we ons onderdompelen in een van de baden, lopen we een rondje over het terrein om wat foto's te maken. Nadat we ons omgekleed hebben, gaan we de baden één voor één af. De temperatuur verschilt van bad tot bad van 18˚C - 67˚C.  Het laatste bad is natuurlijk veel te heet, daar kan je nog niet eens de afwas in doen. Het lekkerste bad heeft een temperatuur van 37˚C en ligt pal voor de vulkaan.  Het uitzicht is spectaculair en af en toe zien we zelfs tegen de schemering de rode lavabrokken naar beneden rollen.

Om zeven uur vertrekken we vanaf 'Baldi' naar het 'El Novillo' restaurant aan de voet van de vulkaan. Het is een eenvoudig restaurant waar ze, naar men zegt, heerlijk biefstuk serveren. Bovendien kunnen we een prachtig uitzicht op de rollende lavabrokken hebben als het tenimnste helder was geweest, maar helaas. Gelukkig hebben we het spektakel al vanaf de thermale baden van 'Baldi' gezien. Het eten is verrukkelijk, maar wel erg veel. Geert heeft ons van tevoren al gewaarschuwd, zodat we met z’n tweeën 1 biefstuk hebben besteld en dat is inderdaad meer dan genoeg. Rond 9 uur rijden we weg bij het restaurant met nog een laatste blik op de vulkaan, maar helaas deze is nog steeds niet te zien.