 |
 |
 |
Dag 9: La Fortuna - Puerto Viejo
Zondag 29 Oktober 2006
Na
heerlijke lange nacht worden we om half 6
wakker. We hebben ruim de tijd voor ons ochtend ritueel. Bij het
bakkertje
kopen we dit keer 5 witte kaasstokbroodjes en uiteraard diezelfde
verrukkelijk Queso. Om 8 uur
vertrekken we richting
het Nationale Park Arenal voor een
wandeling
over de gestolde lava (zwarte rivier) van de vulkaan. Het is ongeveer
20
minuten rijden naar de ingang van het park. Helaas blijken we niet de
eerste bezoekers
te zijn. We staan zelfs in de rij voor het ticketloket. De wandeling
begint
door een
enorm veld met olifantengras. Ik heb nog nooit van deze
benaming gehoord,
maar
volgens Theo worden deze enorme graspollen zo genoemd. Het grasveld
gaat
langzaam over in dicht regenwoud voordat we daadwerkelijk de gestolde
lavabrokken bereiken. Gelukkig hangt er geen lage bewolking, zodat we
de
weidsheid van het lavaveld goed kunnen zien. De
vulkaan heeft zich echter wel onder het wolkendek verstopt, zodat we op
ons gehoor af gaan. Af en toe
horen we grote brokken steen naar beneden rollen en zien we wat gas
ontsnappen
op de helling. Terwijl we staan te luisteren, begint het weer zachtjes
te
regenen zodat
we gauw onze weg vervolgen. Via
de andere kant
verlaten we het lavaveld en al gauw komen we weer in het regenwoud
terecht. Het
laatste stukje naar de bus wordt versperd door een behoorlijke rivier.
Theo en
Cees zijn al vooruitgelopen, zodat we helaas niet hebben kunnen zien
hoe
Theo de
rivier heeft overgestoken. Het gelach van Cees verraadt zijn duik in
het
water.
Gelukkig heeft hij zich verder niet bezeerd en blijkt zijn camera
waterdicht. De
rest van de groep passeert de rivier probleemloos met hulp van
elkaar. We zitten nog geen minuut in de bus of er barst een
enorme hoosbui los.
Rond half 11 zijn we terug in het hotel. We hebben nog ruim 2 uur de tijd voordat we zullen vertrekken naar Puerto Viejo de Sarapiqui. Allereerst gaan we op zoek naar een internet café. Al gauw vinden we er eentje en kunnen we voor 300 colonnes onbeperkt mailtjes naar huis sturen. Vervolgens lopen we terug naar ons hotel om de koffers in te pakken. Rond half 12 willen Geert en Freddy de koffers hebben, zodat deze op het dak kunnen worden vastgesnoerd. Het laatste uurtje in La Fortuna gebruiken we voor de winkeltjes. In een klein souvenirs winkeltje vind ik een leuke ketting voor $2. Half 1 vertrekken we naar ons nieuwe adres, 'Selva Verde' in Sarapiqui. Deze prachtige lodge ligt midden in een tropisch regenwoud. De kamers liggen in een blok van 4 bijelkaar en staan op palen. De wandelpaden naar de kamers en het restaurant zijn allemaal overdekt. In het omliggende woud kunnen we een self-guided tour doen. Nadat we de koffers op de kamer hebben gezet,
duiken
we dan ook het bos in
met de camera en een plattegrond in de hand. De omgeving van Selva
Verde staat
bekend om de pijlgifkikkertjes. We zijn dan ook erg benieuwd naar deze
kleine
beestjes. De Black en Green Dart Frog is slecht 4 centimeter
groot en de Blue Jeans Dart Frog
komt
niet verder dan 2,5 centimeter, ongelofelijk! Nadat
we het rondje
rond het hotel hebben gelopen, besluiten we naar de andere kant van het
park te
gaan. Het hotel bestaat namelijk uit 2 delen. Het andere deel bevindt
zich aan
de andere kant van de weg, maar hier zijn de paden lang niet zo goed
onderhouden als bij ons hotel zodat we vrij snel weer terug gaan. En
dat is
maar goed ook, want we zijn nog niet binnen of een bui barst in
alle
hevigheid weer los.
Voordat we gaan dineren, nemen we een heerlijke verfrissende douche want het vochtige weer laat wel zijn sporen na. Vanaf onze kamer is het een aardig eindje lopen naar het restaurant van het hotel. Maar dit is zeker de moeite waard, want we krijgen een heerlijk buffet voorgeschoteld, zodat we kunnen pakken wat we willen. Na het eten blijkt er in de bomen naast het restaurant een Gaudy Leaf Frog te zitten. Dit zijn de bekende groene kikkers met knalrode ogen. Aangezien ik mijn camera niet bij me heb, ren ik snel terug naar de kamer om hem alsnog op te halen. Zo'n kans krijg je geen tweede keer. Gelukkig zit het beestje er nog als ik terugkom, zodat ook ik hem alsnog kan vast leggen.
te zijn. We staan zelfs in de rij voor het ticketloket. De wandeling
begint
door een
enorm veld met olifantengras. Ik heb nog nooit van deze
benaming gehoord,
maar
volgens Theo worden deze enorme graspollen zo genoemd. Het grasveld
gaat
langzaam over in dicht regenwoud voordat we daadwerkelijk de gestolde
lavabrokken bereiken. Gelukkig hangt er geen lage bewolking, zodat we
de
weidsheid van het lavaveld goed kunnen zien. De
vulkaan heeft zich echter wel onder het wolkendek verstopt, zodat we op
ons gehoor af gaan. Af en toe
horen we grote brokken steen naar beneden rollen en zien we wat gas
ontsnappen
op de helling. Terwijl we staan te luisteren, begint het weer zachtjes
te
regenen zodat
we gauw onze weg vervolgen. Via
de andere kant
verlaten we het lavaveld en al gauw komen we weer in het regenwoud
terecht. Het
laatste stukje naar de bus wordt versperd door een behoorlijke rivier.
Theo en
Cees zijn al vooruitgelopen, zodat we helaas niet hebben kunnen zien
hoe
Theo de
rivier heeft overgestoken. Het gelach van Cees verraadt zijn duik in
het
water.
Gelukkig heeft hij zich verder niet bezeerd en blijkt zijn camera
waterdicht. De
rest van de groep passeert de rivier probleemloos met hulp van
elkaar. We zitten nog geen minuut in de bus of er barst een
enorme hoosbui los.Rond half 11 zijn we terug in het hotel. We hebben nog ruim 2 uur de tijd voordat we zullen vertrekken naar Puerto Viejo de Sarapiqui. Allereerst gaan we op zoek naar een internet café. Al gauw vinden we er eentje en kunnen we voor 300 colonnes onbeperkt mailtjes naar huis sturen. Vervolgens lopen we terug naar ons hotel om de koffers in te pakken. Rond half 12 willen Geert en Freddy de koffers hebben, zodat deze op het dak kunnen worden vastgesnoerd. Het laatste uurtje in La Fortuna gebruiken we voor de winkeltjes. In een klein souvenirs winkeltje vind ik een leuke ketting voor $2. Half 1 vertrekken we naar ons nieuwe adres, 'Selva Verde' in Sarapiqui. Deze prachtige lodge ligt midden in een tropisch regenwoud. De kamers liggen in een blok van 4 bijelkaar en staan op palen. De wandelpaden naar de kamers en het restaurant zijn allemaal overdekt. In het omliggende woud kunnen we een self-guided tour doen. Nadat we de koffers op de kamer hebben gezet,
duiken
we dan ook het bos in
met de camera en een plattegrond in de hand. De omgeving van Selva
Verde staat
bekend om de pijlgifkikkertjes. We zijn dan ook erg benieuwd naar deze
kleine
beestjes. De Black en Green Dart Frog is slecht 4 centimeter
groot en de Blue Jeans Dart Frog
komt
niet verder dan 2,5 centimeter, ongelofelijk! Nadat
we het rondje
rond het hotel hebben gelopen, besluiten we naar de andere kant van het
park te
gaan. Het hotel bestaat namelijk uit 2 delen. Het andere deel bevindt
zich aan
de andere kant van de weg, maar hier zijn de paden lang niet zo goed
onderhouden als bij ons hotel zodat we vrij snel weer terug gaan. En
dat is
maar goed ook, want we zijn nog niet binnen of een bui barst in
alle
hevigheid weer los. Voordat we gaan dineren, nemen we een heerlijke verfrissende douche want het vochtige weer laat wel zijn sporen na. Vanaf onze kamer is het een aardig eindje lopen naar het restaurant van het hotel. Maar dit is zeker de moeite waard, want we krijgen een heerlijk buffet voorgeschoteld, zodat we kunnen pakken wat we willen. Na het eten blijkt er in de bomen naast het restaurant een Gaudy Leaf Frog te zitten. Dit zijn de bekende groene kikkers met knalrode ogen. Aangezien ik mijn camera niet bij me heb, ren ik snel terug naar de kamer om hem alsnog op te halen. Zo'n kans krijg je geen tweede keer. Gelukkig zit het beestje er nog als ik terugkom, zodat ook ik hem alsnog kan vast leggen.
 |
 |
 |
 |
 |