Terug naar dag 16 Home Myanmar Verder met dag 18


Dag 17: Monywa – Bagan
Dinsdag 2 november 2013

Ook deze ochtend worden we weer vrolijk gewekt door een aflopende wekker om 6 uur. We maken ons gauw gereed en lopen naar het ontbijt. We hebben sinds lange tijd weer een ontbijtbuffet. Terwijl we staan te wachten op de toast doen we ons tegoed aan al het vele verse fruit wat op tafel staat. Alleen de thee is weer een kleine teleurstelling, nou ja natuurlijk niet voor mensen die van extreem sterke thee houden. Als we om half 8 bij de bus Tempel complex MaOoaankomen, blijken de chauffeur en zijn bijrijder nog onder de bus te liggen. Er schijnen wat boutjes en moertjes los te zitten. Een klein kwartiertje later dan gepland vertrekken we richting Pakkoku. Na ongeveer 2 uurtjes rijden komen we in het dorpje MaOo. We worden hartelijk onthaald door alle kinderen van het dorp, althans zo lijkt het. In het dorpje maken de kinderen wierookstokjes. Een van de kinderen laat ons het hele proces zien. Eigenlijk is het te triest voor worden dat de kinderen dit doen, maar hier vinden ze het de gewoonste zaak van de wereld. We maken een rondje door het dorp en worden hierbij bijgestaan door de allerkleinsten van het dorp. Naast het dorp ligt ook nog een oud tempel complex. De tempels zijn prachtig overwoekerd door struiken en bomen. Je waant je terug in de tijd. Van de dames uit het dorp krijgen we mooie bloemetjes voor in het haar. Als we terug bij de bus zijn, worden we allervriendelijkst uitgezwaaid.

We moeten het volgende stuk flink doorrijden, want de bus moet op tijd bij de veerboot in Pakokku zijn. Onderweg hebben we slechts een korte plaspauze. Iets voor 12 worden we bij een Birmees in Pakokku afgezet voor de lunch. De bus rijdt meteen door naar de veerboot. We bestellen een veilige groenten noodle soep en een cola om alle bacteriën te doden. Het restaurant heeft een open keuken. We kunnen dus precies zien hoe alles wordt klaargemaakt. Erg leuk om te zien mede omdat de oven en het fornuis er heel provisorisch uitzien. Buiten het restaurant staan verkoopsters met dekens aandacht te trekken. Gelukkig voor hun gaan er uiteindelijk een aantal groepsleden overstag en kopen ze enkele dekens. Na de lunch worden we in 4 brommer taxi’s naar een slipper fabriek gebracht. Ook hier zien we weer kinderen aan het werk. We beginnen onze rondleiding in de loods waar de rollen dierhuiden staan. Vervolgens bezoeken we de mannen, die de slippers in elkaar zetten. Het is eigenlijk een soort lopende band werk maar dan zonder de lopende band. Iedere medewerker doet één bepaalde handeling met betrekking tot de slipper. Uiteraard is het bijzonder knap werk, want alles wordt met de hand gedaan maar de omstandigheden waarin ze het moeten doen zijn toch wel erbarmelijk. Ze zitten op een rieten mat op de grondOp weg naar Bagan en sommigen snuiven de hele dag teer- en/of lijmluchten op. Als laatste komen we uiteraard uit in de winkel waar de dames de slippers proberen te slijten. De slippers zien er echt bijzonder professioneel uit.

Vanaf de slipper fabriek worden we met de brommertaxi’s naar de opstapplaats van de boot gebracht. Ook hier staan de verkoopdames met de dekens ons weer op te wachten. Iets over half twee vertrekken we in twee boten over de brede Ayeryarwady rivier, die van noord naar zuid door Myanmar loopt, naar Bagan. De boten liggen op een breed zandstrand aan de Pakokku zijde van de rivier. De vrachtschepen worden met de hand geladen en gelost. Kleine tengere mannen lopen op een drafje de loopplank op en af. Ze krijgen een zak op hun schouders gegooid die er behoorlijk zwaar uitziet. De loopplanken buigen ver door onder het gewicht van de mannen en hun 'bagage'. We nemen plaats in het overdekte gedeelte van de bootjes. De zon is op dit uur van de dag behoorlijk fel en heet. Hoe dichter we bij Bagan aankomen hoe meer tempels en pagodes op de kant verschijnen. Na anderhalf uur varen komen we bij het haventje van Bagan aan. Om met droge voeten uit de boot te komen, moeten we een reuzen sprong nemen. De bus staat ons al netjes op te wachten. Nadat Ernst-Jan de tickets heeft gekocht kunnen we koers zetten naar het Golden Express Hotel. Tijdens de rit kijken we onze ogen uit. Het landschap is bezaaid met duizenden pagodes en tempels, die prachtig rood opfleuren in de laagstaande zon. Het hotel is bijzonder luxe en voldoet helemaal aan onze verwachtingen. We gooien snel al onze spullen op de kamer om vervolgens door Ernst-Jan bijgepraat te worden wat de mogelijkheden allemaal zijn hier in Bagan. Bagan kun je het beste verkennen met een fiets, dus na de meeting zoeken we er meteen eentje uit die we de komende dagen mogen gebruiken.

Om half zes wandelen we naar het nabij gelegen 'Pyisone' restaurant voor het diner. We bestellen respectievelijk een spaghetti en sweet sour vegatable schotel. Als we ons diner op hebben, worden we blij verrast met een bordje vers fruit. De rekening krijgen we aangeboden op een schoteltje vergezeld van wat snoepjes. Nieuwsgierig als we zijn, pakken we de snoepjes uit. Het pakketje bevat vijf ronde flinterdunne plakjes die we op onze tong laten smelten. Het is werkelijk verrukkelijk. Navraag bij de obers leert ons dat het om Tamarinde gaat. We zijn meteen laaiend enthousiast. Na twee uurtjes lopen we op ons gemak weer terug naar ons hotel. De rest van de avond vermaken we ons prima in onze luxe suite met badkuip.


Home Travel photography Nature photography Links E-mail