Terug naar dag 19 Home Myanmar Verder met dag 21


Dag 20: Bagan
Vrijdag 5 november 2010

Ook vandaag zit het ritme er nog goed in en worden we netjes tien minuutjes voordat de wekker afloopt wakker. Als we zitten te ontbijten zien, we ineens allemaal luchtballonnen over het complex zweven. Het zal ongetwijfeld een meesterlijk gezicht zijn om het pagode landschap vanuit de lucht gade te slaan. Om half 8 vertrekken we met de bus richting de bloemenberg Mount Popa. Deze bijzondere berg is eigenlijk een uitgedoofde vulkaan. De circa Begin van de 777 treden tellende trap40 kilometer lange weg leggen we in ongeveer anderhalf uur af. Onderweg maken we een korte fotostop om de beroemde berg in zijn volle glorie vast te leggen. Dan zien we pas goed hoe de berg uit het niets 1518 m omhoog steekt. De Birmezen geloven dat er op deze berg nats (heilige geesten) wonen. De 37 nats hebben een menselijk gedaante met ieder hun eigen karakter. Ze kunnen zowel goed of slecht zijn. Onderaan de trap staat een eenvoudige tempel met beelden van de 37 nats. Aangezien het een heilige plek is moeten, voordat we de 777 treden tellende trap betreden, de schoenen natuurlijk uit. De overdekte trap is vergeven met apen en onderweg passeren we diverse altaartjes en beelden van goden. We moeten ook opletten dat we niet uitglijden in de drek van de apen. Je moet er niet al te veel bij nadenken waar je af en toe intrapt. Glibbert bereiken we na 15 minuten de tempel op de top. De tempel ziet er vervallen en slecht onderhouden uit en valt daarmee dus een beetje tegen. Helaas kunnen we ook niet echt veel genieten van het uitzicht door de laag hangende bewolking. Als we een rondje hebben gemaakt, beginnen we aan onze afdaling. Tijdens de terugtocht worden we steeds aangehaald door schoonmakers om een 'donatie' te geven voor hun werk. We vragen ons werkelijk af over welk werk ze het hebben. De trap lijkt nu nog smeriger dan op de heenweg. Voordat we de bus instappen, bekijken we nog wat souvenirkraampjes waarbij we een mooie glazen boeddha en een leuke polo kopen.

Half 11 vertrekken we met de bus weer terug naar Bagan. Onderweg maken we nog een korte stop bij een palmsuikerriet plantage. Hier krijgen we het proces te zien hoe palmwijn wordt gemaakt. De palmwijn heeft een alcohol percentage van meer dan 50%. De belangrijkste grondstof is het sap van een bepaalde palmboom. Het wordt gewonnen door boven in de boom inkepingen te maken en daar het vocht op te vangen. De man die de bakjes met vocht moet ophalen vliegt als een aap de boom in. We kijken vol verbazing toe. Uiteraard mogen de palmwijn ook proeven. Wij laten onze beurt voorbij gaan en als we de gezichten van de anderen zien, zijn we daar erg blij om. De palmwijn is enorm sterk en brand de slokdarm helemaal schoon. Rond half 1 arriveren we in Bagan, waar een groot deel van de groep wordt afgezet bij het BBB restaurant. Wij willen echter maar een ding en dat is: voeten wassen. De bus brengt Shwezigon-pagodeons terug naar het hotel. Met schoenen en al duiken we de badkuip in om al het smerigs van de apen van ons af te spoelen. Na de douche voelen we ons weer als herboren. Terwijl de schoenen in de zon liggen te drogen, genieten wij van een heerlijke kop soep.

Kwart voor 2 springen we weer op de fiets en gaan we op weg naar de Shwezigon-pagode bij Nyaung U. We rijden in eerste instantie de afslag voorbij, maar via een omweg bereiken we dan toch de pagode. De gang voorafgaand aan de ingang is gevuld met allerlei leuke souvenirkraampjes. We besluiten om eerst een bezoek te brengen aan de pagode voordat we de kraampjes induiken. De klokvormige stoepa steekt prachtig af tegen de blauwe lucht. Op de drie rechthoekige terrassen zijn op de geglazuurde terracottategels de 550 jatakaverhalen uitgebeeld. Via de terrassen leiden vier trappen naar een achthoekig fundament waarop de vergulde stoepa staat. Op het hoogste terras bevinden zich op iedere hoek een kleine kopie van de Shwezigon. Rond het fundament van de pagode staan vazen, die zijn versierd met uit brons gegoten en vergulde bomen en bloemen. We maken een rondje rondom de pagode en bekijken enkele houten paviljoens en tempels, die door prachtige sierranden (pyatthat) worden bekroond. Als we uitgekeken zijn, storten we ons op de souvenirs kraampjes. Na een tijdje vinden we een leuk thanaka plateau wat heel herkenbaar is voor dit land. Daarna proberen we nog wat blouses te vinden in de juiste maat, maar dat valt niet mee want zelfs de extra extra large is nog veel te klein. Tijdens het proberen komen we Ernst-Jan tegen. Hij is ook op zoek naar een groot formaat shirt, maar ook hij heeft geen geluk.

Rond kwart over 3 vertrekken we bij de Shwezigon en gaan we op zoek naar het 1517 handwerkwinkeltje voor leuke souvenirs. In het winkeltje is zowel lakwerk als houtwerk te koop. Ma duikt meteen het lakwerk gedeelte in en heeft al snel iets leuks op het oog. Mijn oog valt op een houten beeld. Na wat onderhandelen, komen we tot een goede deal. Alles bij elkaar kost ons uiteindelijk 68 dollar. Terwijl de dames het netjes aan het inpakken zijn, krijgen we een kopje thee mét tamaride snoepjes aangeboden. De dames zien ons enthousiasme omtrent de snoepjes dat ze ons ook nog 2 zakjes extra meegeven. Terug in het hotel brengen we onze fietsen terug en rekenen we ze meteen af. Tijdens het afrekenen zien we ineens dat ze hier ook tamarinde snoepjes verkopen. Uiteraard kunnen we deze niet laten liggen en slaan we ze meteen in. We hebben nog even de tijd voor ons laatste avondmaal, zodat we de koffer netjes herindelen met de net gekochte souvenirs. Rond half 7 lopen we gezamenlijk naar 'Pyisone' voor het diner. Ernst-Jan heeft een tafel op het dakterras voor ons gereserveerd. We moeten hier echter wel opletten, dat er niet van alles uit de boom in ons eten valt. Nadat een ieder zijn drankje heeft ontvangen, worden de speeches gehouden. Mariam spreekt haar dankwoord uit over meneer Win, Gerald over de groep, Cees over Ernst-Jan en als laatste meneer Win en Ernst-Jan over de groep. Het eten laat echter lang op zich wachten en de lemon juice van ma wordt zelfs helemaal vergeten. Ondanks het lange wachten smaken de sweet sour chicken en de pizza Hawaï als vanouds. Om 10 over 9 vinden we het welletjes en keren we terug naar onze kamer voor de nacht.


Home Travel photography Nature photography Links E-mail