Terug naar dag 4 Home Peru Verder naar dag 6

   
Dag 5:  Raadselachtige Nazcalijnen
Woensdag 22 oktober 2008


Na een korte nacht worden we toch nog uit ons zelf wakker om half 5. Dus ruim op tijd voordat we vertrekken voor de rondvlucht. Aangezien we nog niet kunnen ontbijten, eten we een appeltje en een sultanaatje op de kamer zodat we toch nog wat in de maag hebben. Om 6 uur worden we samen met Astrid, Jan, Jeanette, Joke, Ruud, Yvonne, Ria en Corrie opgehaald met een busje van het agentschap. Die brengen ons samen met Mirjam naar het Ma heeft er zin in!vliegveldje. Mirjam heeft het toch nog voor elkaar gekregen om 10$ van de prijs te krijgen. Jan en Adriaan hadden namelijk gezien dat er zo’n enorm groot prijsverschil zat in de diverse touroperators. Op het vliegveldje kan de eerste groep eigenlijk al meteen instappen. Wij zitten in de tweede en moeten nog even 5 minuten wachten. Maar als we eenmaal door de controle heen zijn, worden we teruggeroepen en zien we de eerste groep ook weer terug keren. Er blijkt teveel bewolking te hangen waardoor we niet goed te tekeningen kunnen zien. We moeten dus nog even wachten totdat de zon wat meer kracht krijgt, zodat de temperatuur stijgt en de bewolking oplost.

Uiteindelijk mag de eerste groep om 7 uur weer instappen. Helaas is het inmiddels een stuk drukker geworden, zodat wij moeten wachten totdat er een plekje vrij is. Na een half uurtje komt de eerste groep weer terug en mogen wij vertrekken. Samen met Corrie, Jeanette en Yvonne gaan we op weg naar ons vliegtuigje van alasperuanas. Yvonne gaat lekker voorin, wij daarachter en Jeanette en Corrie achterin. Als we helemaal gereed zijn wordt de motor gestart en rijden we naar het begin van de start- en landingsbaan. We moeten nog even wachten totdat een ander vliegtuigje is geland.  Van het opstijgen voelen we weinig en voordat we het weten zitten we al in de lucht. Het is lekker helder en het uitzicht is prachtig. Al gauw komen de eerste figuren voorbij de walvis en de wonderlijke trapeziums. De astronaut is de enige tekening die op een berg is getekend. We krijgen allemaal ruim de gelegenheid om alles goed te zien en te fotograferen. Het maakt dus niets uit of je links of rechts in het vliegtuigje zit. Als we alle figuren hebben gezien keren we weer terug naar het vliegveld. We worden opgewacht door een nieuwsgierige derde groep. Nadat de derde en vierde groep zijn vertrokken, arriveert ons busje die ons terug naar het hotel brengt. Inmiddels hebben we behoorlijk trek gekregen. Als we terug in het hotel zijn, staat de tafel voor ons viertjes (Yvonne, Ruud en wij) al Cementario de Chauchillaklaar. Er is wat onenigheid bij de andere groepsleden, want die willen ook nog eten maar die hebben vanochtend al wat genomen. Wij maken er ons echter maar niet druk om en storten ons op de heerlijke broodjes en ei. Na het ontbijt gaan we even het stadje in en kopen we wat koekjes en water. Het licht is erg fel zodat we even terug gaan naar het hotel voor de zonnebril. Daarna gaan we opzoek naar wat ansichtkaarten om te versturen. Rond 12 uur zijn we terug op de kamer en hebben we de tijd aan ons zelf. Ik stort me even lekker op het verslag en ma leest een boekje.

Om 3 uur verzamelen we weer bij de receptie voor een bezoek aan het Cementerio de Chauchilla. Deze begraafplaats ligt bezaaid met zichtbare 1000 jaar oude boten, schedels, hele mummies, doeken en flarden kleding en scherven van keramische potten. We worden bijgestaan door een lokale gids Léon. Hij is erg enthousiast en schroomt niet om zijn kennis met ons te delen. De meeste graven zijn door huaqueros leeggeroofd. Door hun misdadige en oneerbiedige manier van leegroven zijn de stoffelijke resten uit de graven aan het daglicht gekomen. De rust van de doden is voorgoed verstoord en volgens het geloof van de Nazca's daarmee ook de wedergeboorte van de gestorvene. Die kon Namaak keramieknamelijk alleen plaatsvinden als het hele lichaam in stand bleef. Tegenwoordig zijn de graven voorzien van een dak en een soort windscherm die ze beschermen tegen het klimaat. Na dit bezoek gaan we op weg naar een keramiekfabriek. Hier zien we hoe de bij de graven gevonden potten en pannen worden nagemaakt. Erg leuk om te zien. Uiteraard worden we daarbij door het winkelgedeelte naar buiten geleid in de hoop dat we wat kopen. Inmiddels is Yvonne ingestort en lijkt het erop dat ze een zonnesteek heeft opgelopen. Mirjam gaat met haar mee terug naar het hotel. Wij rijden ondertussen verder naar een goudmakerij. Hier blijken de heren nogal wat haast te hebben en het verhaal word in rap tempo verteld en verbeeld. Ook hier worden we weer door een winkelgedeelte nar buiten geleid.

Rond kwart over 6 zijn we terug in het hotel en gaan we als een speer douchen om 7 uur klaar te zijn voor het diner. We moeten nog even op Mirjam wachten, want er is een dokter bij Yvonne geweest en ze blijkt een bacterie onder de leden te hebben. Samen met Betty, Otto, Tiny, Corrie en Emmy vertrekken we naar 'El Potron'. Een gezellig en ruim opgezet restaurant waar we live muziek hebben. Ma en ik besluiten om weer een pastaatje (Fettucine Alfredo en Lasagne) te nemen. De rest gaat voor de zeebaars. Ik mag weer het langste wachten, maar niet voor niks want het smaakt weer verrukkelijk. Ook de zeebaars gaat er bij de meeste lekker in. Emmy heeft heel wat spannende verhalen te vertellen, waarbij de tranen over onze wangen lopen. Ook Betty en Otto maken er een spannende avond van. Rond 9 uur zijn we weer lekker terug op de kamer en maken we ons klaar voor de nacht.


Home Travel photography Nature photography Links E-mail