Na een heerlijke nacht werden we om 7 uur wakker en zijn we direct opgestaan. Eerst even gewassen en vervolgens de spullen gepakt en alvast in de auto gezet. Een klein uurtje later zaten we al aan het ontbijt. Vandaag hadden we een keuze menu. We konden kiezen uit drie verschillende ontbijten. Ik had gekozen voor de French toast, dat was een dikke witte boterham gebakken in een ei. Jeroen had de cereal en toast genomen. Smaakten beide heerlijk. Na het ontbijt snel de tanden gepoetst en afscheid genomen van ons gastgezin.

Kwart voor 9, lekker op tijd, vertrokken we naar de Skunk Cabbage Boardwalk in het Revelstoke Nationaal Park. De wandeling was 1,2 kilometer lang en was helemaal over een houten vlonder (boardwalk). Het eerste gedeelte ging door het bos, maar daarna kwamen we aan bij het moerassige gebied waar het eigenlijk om ging. In dit gebied schenen bevers, bisamratten en veel verschillende soorten vogels te leven, maar bevers en ratten hebben we helaas niet gezien wel een aantal mooie vogels (zoals de Song Sparrow en de Stellers Jay). Op de verschillende uitkijkplatforms stonden houten borden met informatie over dit gebied. Naarmate we verder in het moerasgebied kwamen, zagen we eindelijk de plant waaraan deze wandeling zijn naam dankt, de Skunk Cabbage, een stinkende Noord Amerikaanse moerasplant. We hebben ze deze vakantie al eens eerder gezien, maar nooit geweten dat het deze stinkende moerasplant was.

Rond half 11 waren we weer terug bij de auto en reden we verder richting het Giant Ceders Trail, onze volgende wandeling. Deze wandeling bevond zich in een oeroud bos met enorme reuzenbomen, die soms wel meer dan 800 jaar oud bleken te zijn. Het pad kronkelde om en rond de woudreuzen heen. Werkelijk een prachtig gezicht! Het pad bleek ook al een aantal keren verlegd te zijn, want hier en daar zagen we oude vlonders onder omgevallen bomen liggen. Ook deze wandeling nam slechts een half uurtje in beslag, zodat we snel weer verder konden. Ons volgende doel was het visitor centre van de Rogers Pass, maar voordat we hier stopten, maakten we eerst even een korte fotostop bij het monument van de Rogers Pass. We werden direct beloond met een prachtige Stellers Jay, die in de dennenboom van de parkeerplaats zat. Terwijl we de gaai stonden te fotograferen kwam er een nieuwsgierige Columbian Ground Squirrel (Grond Eekhoorn) uit de dennenboom te voorschijn. Twee vliegen in een klap! In het Rogers Pass Centre was het behoorlijk druk en werd de geschiedenis van de bouw van de spoorweg en de weg over de pas tentoongesteld met diverse foto’s en films.

Rond half 2 gingen we verder op weg naar Yoho Nationaal Park. De weg er naar toe was erg onderhevig aan wegwerkzaamheden, dus we hielden ons hart vast. Gelukkig vielen de vertragingen erg mee en waren we na 2 uurtjes rijden al bij Emerald Lake. Vanaf de parkeerplaats zagen we het prachtige turkooizen water al door de bomen schitteren. Het was prachtige windstil, zodat de bergen rond het meer prachtig in het meer spiegelden. Er bestond een wandeling om het meer en dat leek ons wel een leuke uitdaging, zo gezegd zo gedaan. De wandeling nam wel iets meer tijd in beslag dan we gedacht hadden, zodat we wederom een lichte achterstand hadden gecreëerd op ons schema. Op het parkeerterrein stond een telefooncel, zodat we meteen maar besloten om te bellen naar onze B&B om te zeggen dat we te laat zouden arriveren.

Vanaf Emerald Lake was het een klein stukje rijden naar de Natural Bridge. De Kicking Horse rivier heeft hier na eeuwenlange erosie een gat in rotsen gehouwen waardoor er een 15 meter lange natuurlijke brug is ontstaan. Het weer was inmiddels bijgetrokken en de zon begon lekker te schijnen, zodat we een prachtig plaatje van deze natuurlijke brug met de 2 reuzen (Mount Dennis en Mount Stephen) op de achtergrond konden schieten. Het was als aardig aan de late kant (mede door het tijdsverschil), zodat we bij het eenvoudige 'West Louise Lodge' wat gingen eten. We hadden beide een burger met kip en patatjes en het smaakten heerlijk. Rond 8 uur vertrokken we voor het laatste stukje naar Canmore. Onderweg zagen we een prachtige Elk (Wapiti) langs de weg staan, maar die viel echt pas op het allerlaatste moment op zodat we geen tijd hadden voor een foto. Rond half 10 arriveerden we pas bij 'Cats Meow' onze B&B. Het was nog even zoeken, want het huis lag verstopt in een soort woonwijk, waar alle straten op elkaar leken en ook plotseling doodliepen. Snel de spullen op de kamer gezet en nog even met onze huisvrouw gekletst alvorens we onder de douche doken en in bed kropen.